Raven, laat ze toch! Niet naar de raven kijken!

Beieren, 23 november 1974

Akkers Beeld anp
AkkersBeeld anp

Buiten in de kou de eerste koeien; ik ben ontroerd. Rond de mesthoop, die dampt, ligt beton, daar rijden twee meisjes op rolschaatsen. Een diepzwarte kat. Twee Italianen duwen samen een fiets. Zo'n sterke geur van de akkers! Raven vliegen naar het oosten, achter hen staat de zon al heel laag.

Zware natte akkers, bossen, veel lopende mensen. Een herdershond met damp voor zijn bek.

Alling vijf kilometer. Voor het eerst beducht voor auto's. Op de akkers hebben ze tijdschriften verbrand.

Geluiden, het klinkt alsof er klokken van torens sloegen. Nevel zakt lager, een waas. Ik sta stil tussen de akkers. Brommers met jonge boeren knetteren langs. Ver naar rechts aan de horizon te veel auto's omdat de voetbalwedstrijd nog aan de gang is.

Ik hoor raven, maar een weigering komt in mij op. Ja, de blik niet naar boven richten! Laat ze toch! Geen blik waardig keuren, de blik echt niet van het blad opheffen! Nee, niet! Raven, laat ze toch! Ik kijk er nu niet naar!

Een volgeregende handschoen op de akker en in de trekkersporen staat koud water. De opgeschoten jongens op hun bromfietsen rijden synchroon de dood in. Een trekker komt reusachtig en dreigend op mij af, hij wil op mij afkomen, hij wil mij platwalsen, maar ik houd stand.

Werner Herzog (1942), Duitse filmregisseur. Ingekort fragment uit Over een voettocht door de kou. Vertaling Ronald Jonkers. Bert Bakker, 1981.

Meer over