Rauwe straattaal in Palabras

Poëzie, daar zijn jongeren niet voor te porren, zou je denken. Zeker niet tijdens een avondje uit. Toch wordt Palabras, een spoken word-avond in het Amsterdamse Paradiso, al anderhalf jaar druk bezocht....

Jeroen Junte

Spoken word is de verzamelnaam voor verschillende vormen van poëzie, vertelt Babs Gons, die de avonden organiseert met Dominique Sindayiganza.

'Sommige performers doen aan story telling, waarbij ze vertellen over hun persoonlijke belevenissen. Soms is de voordracht geïmproviseerd; bij anderen lijkt het wel stand-up comedy. Dan is er nog Rap poetry waarbij wordt voorgedragen zonder muziek. Ook klassieke Nederlandse dichters komen wel aan bod.'

Naast dichters worden ook hiphop-dj's uitgenodigd. 'Hiphop en spoken word lijken op elkaar. Rappers leveren met songteksten commentaar op hun omgeving. Een traditie die al in de jaren zestig begon met oer-rappers als Gil Scott-Heron en Last Poets.'

Het leuke van Palabras (Spaans voor 'woorden') is volgens Gons dat publiek, dat normaal met een grote boog om poëzie heen loopt, nu toch in aanraking komt met dichtkunst. 'De artiesten, veelal van dezelfde leeftijd als het publiek, dichten in rauwe straattaal over alledaagse ervaringen. Dat maakt deze poëzie toegankelijk.'

Meestal zijn meerdere dichters te bewonderen, maar aanstaande zaterdag staat een anderhalf uur durende solo-performance van de New Yorkse Will Powers op het programma. 'Alle facetten van spoken word - comedy, poëzie, muziek - komen aan bod in deze hiphop-theater-trip die zich afspeelt in een denkbeeldige kapperszaak in een Amerikaanse getto.'

De spoken word-avonden zijn overgewaaid uit New York - niet toevallig ook de bakermat van hiphop. 'Daar is het heel gewoon dat op hiphopfeesten ook een podium voor dichters is. Ook zijn daar competities op een open podium, waarbij het publiek optreedt als jury.'

In Nederland wint spoken word nog steeds aan populariteit. Sinds anderhalf jaar heeft het Rotterdam Nighttown het maandelijkse Crime Jazz. Deze poëzie-avond is inmiddels uitgegroeid tot een 'reizend circus', zegt organisator Philip Powel. 'Er is ook elke maand een Crime Jazz in LVC in Leiden en in Jet Lag Lounge in Den Haag.'

De avond is te vergelijken met een magazine. 'We hebben vaste ingrediënten, zoals een column van Pieter Vreugdenhil. En er is altijd minstens één buitenlandse act.' De muzikale omlijsting is in handen van een huisband met een wisselende bezetting. 'Sommige poets willen muziek bij hun voordracht.' Na afloop kan er worden gedanst op jazz, soul en hiphop ('geen gangstarap').

De meeste bezoekers komen niet alleen voor de poëzie maar ook voor de relaxte sfeer. 'Veel jongeren willen wel eens iets anders dan de hele avond dansen en slap ouwehoeren. Maar er komen ook echte poëzieliefhebbers, die het juist beu zijn om altijd maar stil op een stoel te moeten zitten op traditionele dichtersavonden. Het is een intieme avond, waardoor je snel een praatje kunt aanknopen.'

Meer over