'Rafael is evenwichtig en mentaal sterk'

Ramon van der Vaart (44), spelersbegeleider, en Lolita van der Vaart-Garcia Gallardo (46), ex-kapster en huisvrouw, uit Beverwijk, ouders van voetballer Rafael van der Vaart (23)....

Moeder Vier jaar geleden kocht Rafael dit huis voor ons. Even was er sprake van dat het een grotere woonwagen zou worden. Maar dit is een betere investering en ik wilde ook wel eens een echt huis. We kwamen al vaak door deze straat en dan wezen we naar de huizen hier. Mooi dus dat we hier nu wonen. Het bevalt ons goed, al is het natuurlijk anders dan vroeger. We moeten, veel meer dan toen, de mensen zelf opzoeken.

Vader Op kamp hadden we altijd één grote familie om ons heen. Wij hadden het niet breed en we waren klein behuisd, maar we waren gelukkig. Altijd vriendjes van Rafael over de vloer, die bleven mee-eten, of slapen, vanwege de vrijheid, de gezelligheid, de gastvrijheid.

Moeder Op kamp stond de deur altijd open en iedereen stapte naar binnen, hoe laat het ook was.

Vader Rafael is er voor een deel gevormd - dat kan niet anders. Het kamp maakt je weerbaar. Je bent er toch een jongen van de straat. Rafael laat zich de kaas niet van het brood eten. Hij staat zijn mannetje. En hij weet wat hij wil. Ik herinner me hoe hij, op zijn achtste, op een hete dag middenin de zomer met een vriendje stond te voetballen en dat dat jochie er eindelijk wel eens mee wilde ophouden, maar dat Rafael er niks van wilde weten. Hij ging de rest van de dag in zijn eentje door, bal na bal in het doel schietend.

Moeder Winkelen vindt ie anders ook wel gezellig. Als kind al. Maar ja, dan ging hij mee in de buggy en probeerde ik de voetballen in een sportwinkel te ontwijken, maar dan had hij ze toch al gezien. En dan schreeuwde hij het uit: al die ballen moesten mee naar huis. Een paar jaar later had hij er wel dertig - ander speelgoed was er niet.

Vader Ik voetbal zelf ook, bij De Kennemers, maar al op jonge leeftijd was Rafael met veel meer talent gezegend dan ik. En hij heeft ook meer inzicht. Wanneer we samen op tv naar een wedstrijd keken, had hij precies door wat een speler had moeten doen om buitenspel te voorkomen. Zijn broertje Fernando, van zeventien, voetbalt ook, en volgt hem op de voet, maar hij heeft niet zoveel talent als Rafael. Daar heeft hij geen last van. Hij wil later misschien iets met handel en verkoop, zegt ie.

Moeder Rafael was altijd een rustig, lief kind. Door Fernando weet ik nu dat er ook zoiets als puberteit bestaat. Hij kan opstandig zijn.

Vader Rafael is evenwichtig en mentaal sterk. Grote bewondering had ik voor hem, toen hij in het stadion die spreekkoren over Sylvie, zijn vrouw, moest aanhoren en toch aan de scheidsrechter liet weten dat de wedstrijd niet gestaakt hoefde te worden. Ik denk niet dat ik dat had kunnen opbrengen. En als ik toen op de tribune had gezeten, had ik misschien toch een paar klappen uitgedeeld.

Moeder Dat rustige heeft Rafael van mij, net als, op andere momenten, het Spaanse temperament en de vrolijkheid.

Vader De vrolijkheid? Jullie kunnen allebei nog wel eens last hebben van een ochtendhumeur.

Moeder Maar ik heb weer weinig last van zenuwen.

Vader Vanmorgen kon ik op mijn werk mijn draai helemaal niet vinden - Rafael liet een scan maken en hij belde maar niet. Gelukkig belde hij uiteindelijk toch, na drie uur wachten, om te zeggen dat de schroef uit zijn enkel gaat. Het WK loopt waarschijnlijk geen gevaar.

Moeder Dat hangt ervan af. Sylvie is op 10 juni uitgerekend. Ik hoop dat hun zoontje gezond ter wereld komt - dát vind ik het belangrijkste. Ik blijf wel bij haar, als jij naar een van de wedstrijden in Duitsland gaat.

Vader Als Rafael speelt, barst ik van de zenuwen. In het stadion moet ik blijven zitten, want anders loop je steeds voor de mensen langs. Maar hier thuis, voor de televisie, hou ik het niet uit en ga ik buiten rondjes lopen.

Moeder En dan belt hij mij steeds op om te vragen hoe de stand is.

Vader Nu Rafael in Hamburg woont, mis ik hem. Even een bakkie koffie drinken, even kletsen, samen een wedstrijdje kijken - het is er niet meer bij. Gelukkig belt hij elke dag wel een keer of drie - vóór de training, na de training, 's avonds nóg een keer. Voor hij het besluit nam om bij Hamburger SV te spelen heeft hij nadrukkelijk om onze mening gevraagd. We zijn er wezen kijken, hebben kennis gemaakt met de voorzitter, namen een kijkje in het stadion. Zoiets blijft natuurlijk zijn eigen beslissing, maar ik vind het wel fijn dat hij het ons voorlegt. Op dit moment gaat het daar goed met hem. Hij ontwikkelt zich lekker. Maar er zullen zich ook weer mindere tijden aandienen. Toch ben ik ervan overtuigd dat Rafael altijd in de voetballerij actief zal blijven. Hij laat nu al wel eens vallen dat hij later trainer wil worden.

Moeder Hij is een familiemens. Ook met zijn opa en oma, die in Spanje wonen, heeft hij een goede band. Hij belt ze zowat dagelijks. Rafael is naar zijn opa vernoemd, die ooit als gastarbeider naar Nederland kwam om bij de Hoogovens te werken. Pas toen Rafael geboren was, zijn ze teruggegaan naar Spanje. Ze hadden het daar in het begin niet makkelijk. Onder meer omdat ze hun kleinzoon zo misten.

Vader En nu word ik zelf opa. Ik zie alweer een jongetje voor me dat straks gaat voetballen. Misschien nemen we hem wel mee naar de finale van het WK. Maar waar ik me toch het meest op verheug: dat ik in juni een nieuw klein kereltje in mijn armen kan houden dat een beetje van mezelf is.

Meer over