Racesport en de schoonheid van het zinloze gebaar

Hun kleren zijn saai, lelijk bijna. Behalve de muiltjes van De Verpleegster, glanzende muiltjes met mooie kleine hakken. Het echtpaar heeft er weinig oog voor....

Hij en Zij, De Verpleegster en De Advocaat, De Fan en De Volgeling; zie hier het stel dat de Vlaamse toneelschrijver Paul Pourveur laat opdraven in zijn nieuwste stuk, Eau Rouge. Alle zes typische Pourveur-personages: nauwelijks nader aangeduid, zonder een naam, zonder een daadwerkelijk kenmerkende karakteristiek.

Tezamen geven zij contouren aan een situatie, een momentopname, een gevoel: vervreemdend, onbehaaglijk soms en dan weer grappig en merkwaardig vertrouwd.

Eau Rouge is de naam van een bocht op het Formule-1 racecircuit in België, een licht slingerende, hellende baan die in een plotse bocht naar links eindigt. Het is een kunst om die bocht te nemen zonder vaart te minderen. Ofwel de extase bereiken of het brutale ongeluk, zegt Hij tegen haar. Zij: Eau Rouge is de schoonheid van het zinloze gebaar.

En daar dan een toneelstuk over. Pourveur schreef het op verzoek van Femke Janssen (Zij) , Floor Notté (De Verpleegster) en regisseuse Alexandra Koch die in het Gasthuis een sobere enscenering neerzet waarin de tekst alle ruimte krijgt. Het echtpaar zit naast elkaar op de bank en praat langs de neus weg over de meest uiteenlopende onderwerpen: elementaire zaken, onzin-dingen, banaliteiten komen langs, met als trait d'union: de passie voor de racesport.

De Verpleegster komt erbij, De Advocaat die de zaak van de echtgenote zal moeten behartigen, plus De Volgelinge en De Fan, die gevieren onderling ook nog broeierige banden onderhouden. Het gaat over sex, afkomst en nationale kenmerken, de snelheid van een racewagen en de betekenis van ijsklontjes.

Karakterrollen hoef je niet te verwachten bij Pourveur, wat het er voor de acteurs doorgaans niet makkelijker op maakt. Om de passie te kunnen plaatsen, is de groep die aantreedt in het Gasthuis op enig moment zelfs naar Italië afgereisd voor de Grote Prijs van San Marino in Imola. Of die trip wezenlijk geholpen heeft, is moeilijk te zeggen, maar feit is dat de acteurs Pourveurs tekst helder en respectvol over het voetlicht brengen.

Met name Janssen en Notté slagen erin hun personages - en daarmee het geheel - iets extra's mee te geven.

Iets duivels en iets droefs, een zweem van zinledigheid én van soelaas.

Meer over