Publieks Lieveling

De juryprijs ging naar Floris Kaayk, maar voor de Publieksfavoriet van de Volkskrant Beeldende Kunstprijs kunt u nog een week stemmen in het Stedelijk Museum Schiedam. Vijf stemmers lichten hun keuze toe.

Ed van der Velde (71) uit Rotterdam koos de videokunst van Emma van der Put

'Ik herinner me het filmpje in Parijs. Een mooi straatbeeld, volgens mij had ze gewoon een camera neergezet. Er is een man die niks doet, maar wel regelmatig in beeld is. Je gaat met hem meedenken, je raakt steeds meer geïnteresseerd in hem. Mijn hersenen gingen draaien: wat zal hij zien? Wat zal hij doen? In film gebeurt tegenwoordig altijd veel. Het is druk, met veel beweging. Haar kunst is juist bewegingloos, dat werkt goed. Het was zo mooi stil.'

undefined

Josefien Rooks (57) uit Almere koos voor Floris Kaayk, de winnaar van de juryprijs

'Er was een prachtig filmpje, ik zie het nu nog voor me. Het waren heel gekke figuurtjes, gemaakt van vingers. Ook al waren het stripfiguurtjes, ze hadden toch iets heel menselijks. Het gedrag van de figuurtjes onderling, hun bewegingen: enorm levendig. Ze klimmen, rennen, allemaal menselijke acties.

'Ik vond dit zo vernieuwend, op alle mogelijke manieren. Zowel in inhoud als in vorm. Hij gebruikt oude ideeën om tot nieuwe inzichten te komen. Dat leren vliegen bijvoorbeeld, dat hij dan met materiaal van nu tot uitvoering brengt. Hij gebruikt ook nieuwe media, in dit geval om naar buiten te brengen dat de documentaire een grote fake was.

'Ik verdiep me wel in documentaires. Met videokunst ben ik altijd heel erg zoekende, het is vaak moeilijk te snappen. Dit sprak me nou echt aan. Bij het werk van Emma van der Put dacht ik: boeit me dit?'

undefined

Jacky van Buuren (48) uit Schiedam koos voor het werk van Emmeline de Mooij

'Die dag had ik een training krachtgericht werken. Ik ben gezinscoach voor jonge gezinnen. Het was wel een goede cursus, maar het duurde heel erg lang. Toen ik zo dat hoofd zag in die rolstoel dacht ik: ja, zo worden mensen met problemen gezien door de buitenwereld. Je bent machteloos, zit vast in je hoofd, kan alleen maar praten. Het was heel komisch dat de kunstenares in het filmpje alleen maar vragen stelde gericht op de ruimte, dus niet op hoe het hoofd zich voelde.

'Het was mooi om te zien. Het hoofd is heel groot. Eigenlijk zegt het: bij een mens doet het lijf er niet toe, het hoofd en wat erin omgaat is het belangrijkst. Dat sprak me aan. Het is belangrijk dat kunst zoiets laat zien. Het is een goede verbeelding van de realiteit.

'Ik was met mijn dochter. Zij had haar knuffel mee, die is roze. Dat textiel aan de muur vond zij mooi: kijk mama, allemaal met roze.'

undefined

Lex Plompen (69) uit Den Haag koos voor de sculpturen van Maartje Korstanje. Zijn motivatie:

'Ik kende het werk al. Mijn partner en ik hebben twee kleine sculpturen van haar in huis. Mijn keuze was dus niet helemaal onbevooroordeeld. Ze heeft een heel eigen beeldtaal, sterk, expressief. Ze beheerst de techniek om een structuur die groot is en alle kanten op gaat, toch eenheid te geven. Daardoor krijgt het een ziel. Het is niet alleen fysiek, maar ook psychisch.

'Haar werk sluit van de kandidaten het meest aan bij de kunst waar we van houden. We hebben vooral beelden. Het begon heel koel, sober en abstract, maar we gaan mee met wat er in de kunstwereld gebeurt. Dit werk leunt op traditionele voorbeelden, maar is toch heel persoonlijk. Het komt uit haar ziel. Het is abstract, maar neigt naar figuratief. Je denkt aan beesten, maar kunt ze niet plaatsen.'

'Deze tentoonstelling is altijd heel aardig. Het is een leuk spel om iemand te kiezen en te zien of die dan favoriet wordt. Vorig jaar kozen we voor degene die de juryprijs won.'

undefined

Elf Wijman (65) uit Eindhoven koos het werk van Giorgio Andreotta Caló

'Het mooist vond ik de meerpaal van brons in het midden van de zaal. Dat hij iets uit de werkelijkheid heeft gepakt, waarin hij het aangetaste tevoorschijn heeft gehaald. Vergankelijkheid vind ik vaak heel erg mooi, ik houd ook van ruïnes. Vergankelijkheid geeft ook ruimte voor vernieuwing.

'De enige wand die ik prachtig vond, was waar de rollen over de grond hingen. Dat bond het aan elkaar. De andere foto's waren naar mijn mening iets te dun, iets te gewoon. Dat versluierde, nevelige, wazige maakt de foto's wel dromerig. Het past bij het vergankelijke. Toen ik in het museum was, scheen de zon, dat hielp ook. Met de schaduwen op de grond erbij.

'Het werk van Maartje Korstanje sprak me ook aan, dat kende ik al, maar haar beelden hadden buiten moeten staan. Ik ben een voorstander van buitenkunst. Het totaal van de zaal van Caló trok me uiteindelijk meer aan.'

undefined

Jury vs. publiek

Dit jaar wordt de Volkskrant Beeldende Kunst Prijs voor de achtste keer uitgereikt. De jury maakte haar keus op 13 april al bekend: Floris Kaayk. Hij won 10.000 euro. Juryvoorzitter Sanne Wallis de Vries omschreef zijn werk in Kunststof TV als 'slimme, virtuoos uitgevoerde films', waarin 'fantasie, reële angsten en dromen, technologie en humor samengaan'. Kaayk is bekend van zijn mockumentary Human Bird Wings, waarin het lijkt of hij vliegt. De VKBK Publieksfavoriet is een eretitel: er zit geen prijs aan vast. De afgelopen zeven edities waren de keuze van de jury en die van het publiek verschillend.

undefined

Meer over