Psychoanalyse

Het College van Zorgverzekeringen (CVZ) heeft onlangs op primitieve wijze een streep door de vergoeding van de psychoanalyse gezet (Geachte redactie, 29 maart)....

Zelf heb ik deze zeer intensieve vorm van langdurige behandeling mogen ondergaan. Negen jaar lang. Iedere werkdag een sessie van 45 minuten voor of na mijn werk. Druk of niet druk. Weer of geen weer.

Ik had voorafgaand aan deze bijzondere behandeling jarenlang problemen met het aangaan van langdurige relaties, intimiteit, angsten en erg veel moeite mij op dingen te kunnen concentreren. Grotendeels opgedaan in mijn vroege jeugdjaren en wat is gaan stapelen in de jaren van volwassenheid. Ik leefde jarenlang met het gevoel er niet te ‘zijn’.

De psychoanalyse heeft mij veel gebracht. Een hoge mate van zelfkennis en inzicht in eigen gedrag. In het bijzonder in relatie tot anderen. Onder ogen leren zien van datgene wat ik stelselmatig jarenlang wegdrukte en vervolgens het proces van de (rouw-) verwerking. De kracht van deze therapie ligt volgens mij juist in de hoge frequentie (vier of vijf keer per week), de duur (meerdere jaren) en in de kracht van de herhaling.

Na een decennialange worsteling met mijzelf, voelde ik mij in de loop van de therapie als het ware een ‘beter’ mens worden, kon ik uiteindelijk een duurzame relatie aangaan, samenwonen, trouwen en vader worden van een prachtige dochter.

Door afschaffing van psychoanalyse uit het verzekeringspakket zou voor mij het verloop van mijn leven geheel anders zijn gelopen. Uit eigen zak had ik het in ieder geval niet kunnen betalen.

H. Sijtsma, Groningen

Meer over