Profiel: charmante bullebak werd lastig

Een bloedhekel heeft hij aan de ja-knikkers die Wilders omringen. De tegenwerking in de fractie heeft Hero Brinkman uiteindelijk de das omgedaan.

Hero Brinkman Beeld ANP
Hero BrinkmanBeeld ANP

In de woonkamer van Hero Brinkman (47) hangt een manifest portret van Geert Wilders met Hero Brinkman. Ze gaan gekleed als zeehelden uit de 17de eeuw, de tijd waarnaar zoveel PVV'ers terugverlangen. Wilders is Michiel de Ruyter, met de hand aan de sabel, Brinkman zijn trouwe secondant - alles ademt actie en strijd.

Die ene man
Het magisch-realistische fotoschilderij heeft een prominente plek in de verbouwde stolpboerderij van Brinkman: achter het biljart. Maar misschien heeft hij het al weggedaan, zo hard haalde de secondant gisteren ineens uit naar de man die hij jarenlang loyaal bleef steunen. Geert Wilders, zei hij, is de politicus die 'over de rug van de coalitie een paar zeteltjes probeert te winnen'. Hij had het al over 'die ene man'.

Hero Brinkman adoreert Geert Wilders, zeggen mensen die met hem werken in Den Haag en in Noord-Holland, waar hij de provinciale PVV-fractie leidt. Tegelijk heeft hij een bloedhekel aan de hardheid en eenvormigheid van de partij, aan Wilders' lakeien, aan collega's die alleen in de Kamer zitten voor zichzelf en de overtuigingen van 'die ene man'.

Hij kan niet tegen de ja-knikkers die Wilders omringen, tegen de mensen die er genoegen mee nemen dat er tijdens fractievergaderingen nauwelijks wordt gediscussieerd. Hij was woest toen in zo'n vergadering besloten werd dat Kamerlid Eric Lucassen in de fractie mocht blijven, nadat bekend werd dat hij buurtgenoten had geterroriseerd en door brievenbussen had gepist. Er was niemand die Brinkman steunde tijdens die vergadering.

Aangekondigde breuk
Wat dat betreft is de breuk van gisteren een aangekondigde breuk. Te vaak ging het mis tussen het ego Hero Brinkman en de rest van de fractie. 'De PVV is geen partij', zei hij laatst nog door de telefoon. 'Zolang de PVV maar één lid heeft en geen congres, hoef ik me nergens aan te houden.'

Hero Brinkman is bovendien te veel een eenling om te dienen. Nog steeds de jongen die vroeger met zijn vader vocht om het gelijk.
Hij komt uit Almelo en had een veeleisende jeugd. Zijn moeder was zestien toen Hero Brinkman werd geboren, zijn vader was twintig en ze werkten allebei: hij als arbeider en later ploegbaas, zij als schoonmaker en later aan de lopende band in een Philipsfabriek. Toen hij acht was, kookte Hero Brinkman op vrijdagavond voor zijn ouders. Zo leerde hij op zichzelf vertrouwen.

Amsterdamse politie
De politieschool bracht hem naar Noord-Holland. In de woonkamer van Brinkman hangt ook een oorkonde van de Amsterdamse politie, gekregen toen hij afscheid nam na 22 jaar loyale dienst als agent (sinds 1985), als buurtregisseur van Oud-West en als inspecteur. Hij was van de harde hand. Tijdens de krakersrellen stond hij aan de kant van het gezag als gehelmd ME'er - en hij genoot ervan. De krakers noemden hem 'de rambo van de Bellamybuurt', vertelde hij in een interview met de Volkskrant, eind 2010, en dat zag hij als een compliment.

Hij zei: 'Er is niks leukers dan het tuig dat jou probeert te raken terwijl je in de linie staat, later tijdens een charge op te zoeken en zo'n gozer een grote lat in zijn nek te douwen. Als je hem dan voor je wapenstok hebt liggen, reken dan maar dat je hem graag die brandende vlek in zijn rug wil meppen. Er is niks leukers dan dat, kan ik je verzekeren. En dat is helemaal volgens de wet.'

Iets dergelijks deed hij ook graag verbaal in de Tweede Kamer, of in het publieke debat.

Geen afscheidsreceptie
Brinkman kreeg geen afscheidsreceptie toen hij vertrok bij de politie en op de afscheidsreceptie die hij zelf organiseerde bleef de korpsleiding weg. Dat zat hem dwars. Hij voelde zich miskend, zoals hij zich ook miskend voelt door de PVV, waarvoor hij in 2006 Kamerlid werd.

Langzaam kwam hij los van de partij die hem groot had gemaakt. Dat duurde ongeveer twee jaar. Brinkman raakte in opspraak na een uit de hand gelopen avond in sociëteit Nieuwspoort, waar hij dronken tekeer was gegaan, en opnieuw nadat bekend werd dat hij een alcoholcontrole had ontweken door te hard door de bebouwde kom te rijden. Geert Wilders bleef hem steunen, al zette hij Brinkman wel op een oneervolle elfde plek voor de Tweede Kamerverkiezingen.

Met 18.865 voorkeursstemmen voelde hij zich echter sterk genoeg om in mei 2010 op de televisie op te roepen tot meer transparantie in de PVV, zonder medeweten van Geert Wilders, iets wat al snel als een coup werd uitgelegd. Die coup kwam er niet, want Brinkman was ook 'de 76ste zetel' - zijn vertrek zou het hele gedoogkabinet aan het wankelen brengen en daarmee de positie van de man die hij op een voetstuk had.

Niet gespeeld
Brinkman voegde zich en verklaarde keurig dat hij tegenstander was van de dubbele nationaliteit, terwijl hij daar heel anders over dacht. Dat hoofddoeken verboden moesten worden in het provinciehuis - leugens om bestwil voor zijn leider. Op de dag dat Geert Wilders werd vrijgesproken van discriminatie, stond Hero Brinkman te huilen in de rechtbank. Dat was niet gespeeld.

Meer over