Op het tweede gezicht

Prins Harry, hertog van Sussex, bewijst de Britse monarchie een dienst

null Beeld Javier Muñoz
Beeld Javier Muñoz

Olaf Tempelman legt bekende buitenlanders op de sofa. Deze week: het Huis Windsor mag prins Harry, hertog van Sussex, wel bedanken voor het uitnodigen van Oprah.

Queen Elizabeth II: ‘Harry, are you there?’

Prins Harry, hertog van Sussex: ‘U belt ons wakker, oma, het is nu nacht in Californië!’

Queen: ‘Bij oma is het nu acht uur ’s ochtends. Oma gaat vroeg naar bed en oma staat vroeg op, dat is sinds haar kroning in 1953 niet veranderd.’

Harry: ‘Oma, als het is waarvoor ik denk dat het Huis Windsor belt, slaap ik liever door…’

Queen: ‘Wees niet bang, mijn kleine, lieve, rosse jongen. Oma heeft jullie confessie bij Oprah net in alle rust bekeken op Uitzending Gemist en ze wil haar waardering uitspreken. Ze belt de hertog van Sussex om hem te bedanken voor zijn verdiensten voor de monarchie.’

Harry: ‘Bedanken?! Dan kan ik u beter Meghan geven. Of dacht u soms dat het mijn idee was Oprah uit te nodigen? Het lag trouwens niet in onze bedoeling de monarchie een dienst te bewijzen. We wilden juist wantoestanden in het Huis Windsor aankaarten, racisme is een zware beschuldiging…’

Queen: ‘Ja, mijn lieve rode knaap, maar zoals jullie die brengen, is de beschuldiging concreet genoeg om reuring te veroorzaken, maar vaag genoeg om niemand ernstig te beschadigen. Oma zal haar rosse kleinzoon uitleggen hoe het werkt. Grote ophef kan een koningshuis doen kapseizen, dat was door die toestand met jouw moeder destijds bijna gebeurd. Gedoseerde ophef daarentegen houdt een instituut als het onze op de kaart. Iets van 98 procent van oma’s onderdanen heeft naar jullie interview heeft gekeken en iets van 97 procent zei na afloop: ‘Was dat het nou?’ Dat is wat oma ‘monarchiebestendigende ophef’ noemt.’

Harry: ‘Vroeger had u een hekel aan elke vorm van ophef, oma.’

Queen: ‘Zeer zeker, maar als Elizabeth II van Groot-Brittannië nooit blijk had gegeven van voortschrijdend inzicht, dan had ze het niet zeventig jaar op de troon uitgehouden. Toen ze aantrad, was de relevantie van de monarchie nog een gegeven. Aan het instituut kleefde nog mystiek. De afstand met de samenleving was nog groot.

‘Tegenwoordig hoor je de hele tijd: waarvoor hebben we die royals nog? Net als iedereen doen we mee aan het gevecht om de aandacht. Voor je het weet, heeft niemand het meer over je en ben je irrelevant geworden. Oma heeft weleens nachtmerries dat ze de koningin van België is en zelfs royaltywatchers haar niet herkennen! Nee, mijn jongen, om een anachronisme als een koningshuis in moderne tijden op de kaart te houden, kunnen we niet meer zonder reuring. In 1953 stond je relevantie vast, in 2021 hangt alles af van je views en je ratings. William en Kate waren aanvankelijk boos op jou en Meghan en Oprah, maar nu ze zien hoe het uitpakt in de polls zijn zij ook blij.’

Harry: ‘William is een eikel en Kate is een saaie trut.’

Queen: ‘Oma formuleert dat iets anders: William is degelijk en Kate is… Nou ja, daar heeft de hertog van Sussex wel een punt, die is kleurloos. En daarom is oma zo blij dat haar kleinzonen in deze volgorde zijn geboren: eerst de degelijke met de saaie echtgenote, daarna die met de scherpe kantjes en de echtgenote met de stevige persoonlijkheid. Stel dat het andersom was geweest! Dan hadden we een herhaling kunnen krijgen van 1936. Toen moest mijn brave vader halsoverkop koning worden omdat zijn oudste broer met die gescheiden Amerikaanse in zee ging! Daarom zegt oma: als de troonopvolger een ongeleid projectiel is, heb je een probleem; als zijn broer het is, doe je er als monarchie je voordeel mee. Geef Meghan een koninklijke knuffel van oma en houd dat contact met Oprah warm!’

Meer over