PRATEN TEGEN EEN KERSTBOOM

Van zijn maandloon, 1070 euro, gaat 400 euro naar Turkije...

Niet december, maar november was een financiële ramp voor Isa Sulanc,één van de twintig huishoudens die deelnemen aan het onderzoek naarwerkende armen. Sulanc is een 54-jarige Koerdische Turk die 22 jaar geledennaar Nederland kwam. Na een kop koffie en een spelletje backgammon bij eenvriend, stapte hij vorige maand in Lijn 5 om naar huis te gaan. 'Ineensvoelde ik het: portemonnee weg, gestolen.'

Er zaten een paar tientjes in. Maar ook zijn bankpas en een briefjewaarop hij zijn pincode bewaart. 'Niet het echte nummer, maar in een soortcode. Ik dacht dat het veilig was, maar de dief is er snel achter gekomen.'

Nog voordat hij de pas kon laten blokkeren, was Sulanc een kleineduizend euro kwijt. Hij verdient 1070 euro per maand als beheerder van eenouderencentrum. Elke maand stuurt hij 400 euro naar zijn vrouw en tweekinderen in Turkije. Spaargeld heeft hij niet.

'Daarom was het een ramp. Ik had niks meer. Ik ben drie dagen het huisniet uit geweest. Heb melk gekocht voor 35 cent, zelf brood gebakken enaardappelpuree gegeten. Ik heb mezelf straf gegeven. Omdat ik zo dom wasgeweest...'.

Over het algemeen, zegt Sulanc, ziet hij de positieve kant van hetleven. Hij werkt hard en probeert al jaren een betere baan te krijgen. 'Ikspreek zes talen redelijk: Arabisch, Koerdisch, Nederlands, Frans, Engelsen Duits. Het eerste wat ik 22 jaar geleden in Nederland deed, was eentaalcursus volgen. Ik heb acht jaar gewerkt in de rozenteelt in Aalsmeeren ben vervolgens parkwachter en conciërge geweest. Doorstromen lukt nuniet meer. Niemand zit te wachten op een man van 54.'

Hij woont driehoog in Amsterdam-Oost. Het interieur van zijn etagebestaat uit twee oude bankstellen, een televisie en een kleine eettafel.Aan de muur een reproductie van de molens in Kinderdijk; in de vensterbankeen kunststofkerstboom met twinkellichtjes. Die zet hij al twintig jaar,omdat hij dat gezellig vindt. ''s Avonds praat ik tegen die boom.'

'Mijn gezin was hier, maar mijn vrouw hield het niet uit. Ze miste haargrote familie. Het is een echte Koerdische vrouw. En ik ben geen despooten drijf mijn zin niet door. Ik mis mijn kinderen van 13 en 12 heel erg,maar respecteer haar besluit. Eén keer per jaar ga ik op bezoek en als ikmet pensioen ga, wil ik graag terug.'

Hoe komt iemand rond van 1070 euro per maand, wanneer hij daar ook nogeens 400 euro van naar Turkije stuurt? Door heel zuinig te doen, zegt hij.'Bovendien zou het duurder zijn, wanneer mijn gezin hier was. Dan zou ikhet van mijn salaris waarschijnlijk niet eens kunnen redden.'

Aan vaste lasten, zoals huur, energie, ziekenfonds telefoon en energie,is hij ruim 400 euro kwijt. Per kwartaal ontvangt hij 500 eurokinderbijslag. Resteert 70 euro per week voor extra's en boodschappen; eentientje per dag. Door stamppot voor drie dagen te koken, een keer per weekvlees te eten en zichzelf luxe te ontzeggen, lukt dat.

'Als ik veel geld had, zou ik lekker in een restaurant gaan eten, meteen glas wijn of bier erbij. Van mijn dertiende maand los ik een lening afen koop ik een truitje en een paar schoenen. Van wat dán nog overblijft,ga ik met oudjaar de stad in met vrienden.'

Rijk en gemeente beschouwen hem niet als arm. De huur is te laag om inaanmerking te komen voor huursubsidie en de gemeentebelasting van 420 euromoet hij gewoon betalen. Ook de energietoeslag van 35 euro gaat aan hemvoorbij. 'Mensen als ik', zegt Sulanc, 'zijn derdeklasburgers.'

Meer over