Prachtige kilheid verdrijft de vette lach

Sjaak is een Brabants mannetje van in de zeventig dat er prat op gaat dat hij een van de laatste nog levende figuranten is uit de film A bridge too far....

Als er weer eens een Amerikaanse crew in Brabant neerdaalt om een oorlogsepisode te verfilmen zit Sjaak weer 'in 't blik'. Hij meent zich tegenover de filmbazen zelfs enige vrijheden te kunnen permitteren. Dan wordt hij zonder pardon uit de slotscène van A quiet village gegooid. Hij zal niet meer om de bevrijding kunnen juichen.

Behalve Sjaak rennen en draven nog veertien personages rond in Hoofd in de Wolken. Met slechts twee acteurs: Johnny Kraaijkamp jr. en Laus Steenbeeke. Zonder verkleedkist, maar wel met liters zweet. Ze halen met glans de eindstreep.

Hoofd in de Wolken is de lichte vertaling van de oorspronkelijke titel Stones in his Pocket van de Ierse schrijfster Marie Jones. Er gaat meer dreiging uit van de Engelse titel, maar in de tweede helft van de Nederlandse bewerking wordt duidelijk dat het om meer gaat dan alleen een vet lachstuk.

Vertaler Marcel Otten heeft knap werk verricht. Hij heeft het stuk van Jones, dat al jaren een hit is in Londen, heel aannemelijk verplaatst van het Ierse platteland naar Brabant. Nu is het een dorpje in de Peel dat door de aanwezigheid van Hollywood door elkaar wordt geschud.

Voor de pauze laten Kraaijkamp en Steenbeeke zien dat ze zeer vaardige comedy-spelers zijn. Bewonderenswaardig, zoals ze soms binnen één zin van de arrogante derde regie-assistente naar een ontspoorde dorpeling of van de nuffige Amerikaanse hoofdrolspeelster naar de Haagse beveiligingsagent schieten.

Het is een manier van spelen die we ook kennen van een aantal voorstellingen van Echte Mannen. Bruun Kuijt, die deel uitmaakte van dat duo, is dan ook de meest geschikte regisseur voor dit stuk. De betere slapstick, maar toch kan ook hij niet voorkomen dat de eerste helft over de koddigheidsgrens heentuimelt en soms wat aanstellerigs krijgt. Echte goede grappen zijn zeldzaam, de lach zit vooral in het spel. Na een tijdje betekent dat domweg dat je de tijd moet uitzitten.

Maar die investering wordt in de tweede helft dubbel en dwars uitbetaald, als de karakters grimmiger worden en, misschien wel juist daardoor, er nog genoeg te lachen overblijft. Dan zien we prachtige staaltjes van kilheid, hoop tegen beter weten in, en strijd tegen het noodlot. Dan is Hoofd in de Wolken meer dan leuk alleen.

Meer over