Pop

* * * *..

Gijsbert Kamer

Ariel Pink’s Haunted Graffiti: Before Today. 4AD/V2.

De als Ariel Marcus Rosenberg geboren Ariel Pink nam in zijn eentje de afgelopen jaren naar verluidt al zo’n vijfhonderd nummers op. Een klein deel daarvan werd uitgebracht, wat hem een cultstatus opleverde als een van Los Angeles’ meest bijzondere lo-fi geluidskunstenaars.

Tegenwoordig opereert hij met band, en verschijnt Before Today ook bij een groot label, het Britse 4AD. Het is een buitengewoon kleurrijk album geworden waarop muziekstijlen over elkaar heen buitelen, instrumenten elkaar verdrukken en de toon op een raadselachtige manier toch heel luchtig blijft.

Dromerige melodieën waarin op de gekste momenten orgels, blazers of doo-wop koortjes de boel lijken te komen verzieken. Pink citeert volop uit de pophistorie van soul tot Zappa en van sixties psychedelica tot eighties hairbands. Steeds lijkt hij met zijn band iets te pakken te hebben, om daar vervolgens weer resoluut afscheid van te nemen. Echt toegankelijk wordt het nooit en Pinks rusteloze aanpak voorkomt waarschijnlijk dat het meesterlijke Round And Round de zomerhit van dit jaar gaat worden. Maar mooi, geestig en bij vlagen uiterst betoverend is het allemaal wel, wat er op Before Today voorbij komt.

Met het keurmerk van Bettye LaVette
* * *

Bettye LaVette: Interpretations: The British Songbook. Anti/PIAS.

Waarom ook niet. Na eerder al een plaat met louter door vrouwen geschreven liedjes opgenomen te hebben, heeft soul-veterane Bettye LaVette dit keer het Britse rocksongboek tot thema genomen. Het maakt in haar geval niet zoveel uit wie of wat ze zingt, want ze bezit de gave om zich elk liedje volledig eigen te maken en zelfs van het spreekwoordelijke telefoonboek nog een intens soulvolle voordracht te creëren.

Soms duurt het ook even voordat je een liedje als The Word meteen bij de Beatles kunt plaatsten of Salt Of The Earth bij de Stones. Terwijl een liedje als All My Love niet het meest voor de hand liggende nummer van Led Zeppelin is.

Het is een bonte mix van onbekendere stukken met stukgedraaide Arbeidsvitaminen als Nights In White Satin. Hier en ook in Wish You Were Here (Pink Floyd) neigen haar bewerkingen naar kitsch. Maar meestal is het haar prachtige stem die deze rocknummers haar eigen soulkeurmerk geeft.

Stuiterend puntige noiserock
* * *

Male Bonding: Nothing Hurts. Sub Pop/Konkurrent.

Misschien wel het meest verrassend aan dit albumdebuut van het trio Male Bonding is hun herkomst. De sound refereert zo zeer aan wat bands als Pixies, Sonic Youth en Dinosaur Jr eind jaren tachtig produceerden, dat je zou zweren met Amerikanen van doen te hebben. En dan is er nog het label, Sub Pop. Maar Male Bonding komt uit Londen en laat op Nothing Hurts horen dat Sub Pop’s No Age niet het alleenrecht heeft op puntige, vlotte noiserock. Allemaal al eerder gedaan ja, maar dergelijke stuiterende gitaarriffs hoor je nog maar zo weinig, dat Male Bonding haast weer origineel klinkt.

Meer over