Pop: Primal Scream ***

Lekker rocken is wat Primal Scream goed kan

Pop: Primal Scream ***

Primal Scream, Paradiso.

Amsterdam, 5 september

Screamadelica van Primal Scream was in 1991 precies het juiste album op het juiste moment. House en techno groeiden uit van underground naar mainstream. Amerikaanse bands domineerden de gitaarrock, Nirvana brak door en de Britten hadden er eigenlijk geen antwoord op.

Het vervloeien van moderne dansbeats met psychedelische rock had met The Stone Roses en de Happy Mondays een jaar eerder een hoogtepunt bereikt. Maar een plaat waarop de beste nieuwe elektronische dansmuziek (acidhouse, ambient techno en dub) gecombineerd werd met sterke rocksongs, daar was het wachten op.

Zie daar het succes van Screamadelica. Primal Scream, een rockband met de spichtige, als een jonge Mick Jagger ogende Bobby Gillespie, als blikvanger was de samenwerking aangegaan met de toonaangevende dj-producer Andrew Weatherall. Het resultaat klinkt nog altijd fenomenaal, en nummers als Loaded en Higher Than The Sun zijn nog altijd hoogtepunten.

Live hebben ze altijd moeite gehad die, sterk door samples en beats gedragen nummers goed te vertolken. Ook in januari 1992 toen de band neerstreek in Paradiso voor een inmiddels historische nacht. Een stel toonaangevende Britse house dj's bracht de zaal tot kookpunt. Ver na middernacht presenteerde Primal Scream muziek van hun Screamadelica live. Die context ontbrak maandagavond toen Primal Scream het veelgeprezen Screamadelica integraal zou komen vertolken. Daar stond tegenover dat nummers als Loaded en Come Together wel veel beter gespeeld werden dan twintig jaar geleden. Alleen nog altijd niet goed genoeg. Higher Than The Sun (op de plaat in twee versies voorkomend) kreeg een geheel andere, meer space-rock, invulling dan op de plaat, terwijl de rustige liedjes door Gillespie te gejaagd werden gezongen.

Niet de Screamadelica zoals we ons die herinnerden, met te veel verwoestend gitaargeweld dat Weatheralls klankbeeld ruïneerde. Bovendien werd de volgorde van de nummers omgegooid, en eindigde de avond met een wel echt opzwepend Come Together. De meeste opwinding in de zaal veroorzaakte echter de toegift: Country Girl, Jailbird en Rocks. Eindelijk kwam de band los, en de zaal met hen. Lekker rocken, dat is wat Primal Scream in deze bezetting het best kan. De betovering van Screamadelica werd voor het grootste deel veroorzaakt door de productie van Andy Weatherall, daar blijft in de concertzaal niet veel van over. In 1992 niet, en nu weer niet.

undefined

Meer over