Pop: Florence + The Machine **

Florence + The Machine: Ceremonials

Island/Universal

Wat Lungs, het debuut van Florence + The Machine zo intrigerend maakte, was dat je duidelijk kon horen waar Florence Welch haar inspiratie vandaan had (Kate Bush, Queen, Björk), maar dat ze in ieder liedje op zoek bleef naar een eigen identiteit.

Die zoektocht heeft waarschijnlijk geleid tot het besef dat ze iedere bescheidenheid kon laten varen. Lungs was een even commercieel als artistiek succes, met als gevolg dat de zangeres zich nu met haar band opmaakt voor het echt grote werk.

In bijna ieder liedje zet ze een schreeuw op die overstemd moet worden door een tergend pompeus rockgeluid. Best mogelijk dat het live in grote arena's gaat werken, maar in de huiskamer dringt zich al snel de wens om een onsje minder op.

Iedere subtiliteit wordt in bombast gesmoord, wat extra jammer is omdat het liedje Breaking Down juist aantoont dat Florence Welch veel meer in haar mars heeft dan wordt geïmpliceerd door de opgeblazen rocksongs die dit tweede album overwoekeren. GK

undefined

Meer over