Politicus kwam altijd terug uit een schier geslagen positie

Voetballer, veteraan, vrijheidsstrijder. Ben Bella leidde zijn land naar de onafhankelijkheid.

IÑAKI OÑORBE GENOVESI

Veel Algerijnen hielden al rekening met het definitieve einde van de legendarische Ahmed Ben Bella. Tenslotte was de 95-jarige vader des vaderlands van Algerije dit jaar al tweemaal met spoed opgenomen in een militair hospitaal en eenmaal zelfs per ongeluk doodverklaard. Maar Ben Bella was wel vaker in zijn leven uit een schier geslagen positie terugkeerd.

Ditmaal is een herrijzenis echter uitgebleven. Ben Bella stierf woensdag in zijn huis in Algiers. En daarmee kwam een einde aan het leven van de charismatische man die als Messaoud Mezziani op 25 december 1916 werd geboren in een boerengezin in Maghnia, maar als Ben Bella zou uitgroeien tot de eerste president van een onafhankelijk Algerije. Sterker nog: Ben Bella werd een symbool van de pan-Arabische ideologie en zou een rol spelen in de wereldwijde antikoloniale Beweging van Niet-Gebonden Landen.

Maar niet voordat Ben Bella één seizoen als middenvelder had gevoetbald bij Olympique Marseille. Hij vocht mee met het Franse leger tijdens de Tweede Wereldoorlog - en verloor twee broers. Hij richtte het Nationaal Bevrijdingsfront FLN op, dat tegen de Franse overheersing van Algerije zou strijden.

Het grootste deel van de bloedige oorlog hielden de Fransen Ben Bella gevangen. Maar nadat Algerije in 1962 onafhankelijk was geworden werd Ben Bella met een overweldigende meerderheid gekozen tot staatshoofd van het nieuwe land. Ben Bella's presidentschap - geïnspireerd op een socialisme zoals dat van Tito in Joegoslavië - was echter van korte duur. In 1965 werd Ben Bella bij een staatsgreep onder leiding van minister van Defensie Houari Boumédienne afgezet.

Jarenlang zat Ben Bella achter de tralies of had huisarrest. Pas in 1980 kreeg Ben Bella permissie in ballingschap te gaan. Hij vertrok naar Zwitserland, maar keerde in 1990 terug.

President Abdelaziz Bouteflika, die ooit als sportminister onder Ben Bella diende, zou hem later tot zijn persoonlijke vertegenwoordiger benoemen. Maar de mooiste erkenning in de herfst van zijn leven kwam van de Afrikaanse Unie: die benoemde 'legende' Ben Bella tot voorzitter van een commissie die adviseert over het voorkomen van conflicten.

undefined

Meer over