Poëzie en heftigheid hand in hand bij De La Guarda

Período Villa Villa door De La Guarda, Festival a/d Werf, Utrecht, 26 mei. Herhaling t/m 30 mei...

Even lijkt het alsof we zijn aangeland in het voorportaal van de hel, dicht opeen gepakt worden we een donkere tent in gedreven. Maar zodra het tentdoek boven onze hoofden wordt aangelicht en de silhouetten van menselijke figuren voorbijschieten, zijn we dat vergeten. Reikhalzend kijken we omhoog waar zich verschijnselen afspelen van bijna kosmische allure.

Zwevende mensen spartelen als grote insecten in het luchtruim, hagelkorrels dalen snerpend neer, sneeuw dwarrelt, wolken trekken langs, onweer barst los en dat alles verschiet voortdurend van kleur. Een regen van ballonnen voegt zich daar een moment later bij en plotseling kijken we naar een sterrenhemel van een paradijselijke pracht.

Het is een sprookjesachtig spektakel dat de Argentijnse groep De La Guarda haar publiek voorzet. Ineens scheurt de hemel open en aan touwen zakken de spelers als vallende engelen tussen het publiek. Zwiepend breken ze hun schimmenspel af en voeren halsbrekende toeren uit in de hoge ruimte daarboven.

Twee danseressen rennen moeiteloos tegen de wand op. Nietige figuurtjes zijn het, schijnbaar gewichtloos, die zich in stroboscopisch licht haarscherp aftekenen tegen het immense witte doek. Een ogenblik later stort het water naar beneden en onder donderend geraas zien we een kluit mensen aan touwen heen en weer slingeren, terwijl ze angstkreten slaken en tevergeefs houvast zoeken.

Het lijkt het verhaal van de schepping, maar wat het allemaal betekent zal ons een zorg zijn. Het kijkspel heeft zo'n visuele kracht dat de beelden zelf verhaal genoeg zijn. Twee mannen op een vlonder voeren een machtsstrijd als roekeloze komedianten. Een vrouw valt keer op keer zijdelings in het nu bloedrood belichte zijdoek. Alsof de zwaartekracht geen vat op haar heeft.

De visuele hoogstandjes worden telkens onderbroken door live muziek op trommels waarbij hartstochtelijk wordt gezongen. Poëzie en uitzinnige heftigheid gaan hand in hand. Het is een verademing dat het geweld waarmee een groep als Fura del Baus de toeschouwers te lijf ging, hier totaal afwezig is. Al beschikken ook deze spelers over een tomeloze energie, die keert zich nooit tegen het publiek.

Integendeel, is er een speler tussen de massa kijkers verdwaald, dan baant hij zich een weg terwijl hij links en rechts kussen uitdeelt. Herhaaldelijk wordt een toeschouwer uitgenodigd mee te vliegen en uitzinnig zwiert zo'n waaghals in een innige omhelzing met een van de spelers door de ruimte.

De La Guarda is een groep waarvan de leden afkomstig zijn uit de dans, de acrobatiek, muziek, architectuur en het theater. Sinds vijf jaar maken ze theater dat zich bedient van alle mogelijke media. En hoe uitgekiend en geavanceerd de techniek ook is, nooit worden de spelers gereduceerd tot marionetten. Dat is het knappe, alles blijft op menselijke maat.

Wie houdt van theater dat je rustig vanuit een leunstoel bekijkt, is hier niet op zijn plaats. Maar met een gerust hart kan worden gezegd dat Período Villa Villa een hoogtepunt is in dit Utrechtse festival. De energie van de spelers is zo aanstekelijk en hun schouwspel zo gedurfd, dat je na afloop niet weet of je een circus, een film of theater hebt gezien.

Marian Buijs

Meer over