Podiumbeest

Zes publieke omroepen hebben beloofd dieren op tv voortaan met respect te behandelen. Was het vroeger allemaal zo barbaars? Een greep uit zes decennia beestachtige tv.

Lief zijn

Op televisie dieren mishandelen of doden om kijkers te vermaken: TROS, AVRO, KRO, IKON, Boeddhistische Omroep Stichting en de Joodse Omroep zullen het in ieder geval nooit meer doen. De zes publieke omroepen tekenden begin juli een gedragscode van de Dierenbescherming waarin zij beloven dieren op tv voortaan met respect te behandelen en beter na te denken met welk doel en in welke context ze een dier gebruiken. Ook zullen opnamen van dieren in principe alleen in hun natuurlijke omgeving worden gemaakt.

Aanleiding voor de code was het RTL 5-programma Echte Meisjes In De Jungle, waarin de kandidaten een kip moesten slachten. Er was ook een incident waarbij de onderarm van kandidaat Ymke in de bek van een anaconda verdween. In het voetbalpraatprogramma VI Oranje op RTL 7 gooide 'Jakhals' Erik Dijkstra een duif verkeerd de lucht in, waardoor het dier direct neerstortte op het strand van Scheveningen. De Dierenbescherming kreeg ook klachten over Mijn vader is de beste (TROS), Total Blackout (Veronica), Secret Story (Net 5) en How To Stay Alive (BNN).

De commerciële omroepen lijken zich nog weinig aan te trekken van de nieuwe gedragscode. Bij het RTL 4-programma Holland's Got Talent stond vorige week nog een paard op het podium kunstjes te vertonen.

-------------------------------

De zelfmoord van Flipper

Dieren mogen op de Nederlandse televisie misschien een bijrol hebben, in buitenlandse series en films zijn ze vaak hoofdrolspelers. Honden (Lassie, Commissaris Rex en Rin Tin Tin), paarden (Black Beauty, Mr. Ed en Witje van Pipi Langkous), biggetjes (Babe), dolfijnen (Flipper) en orka's (Willy). Achter de schermen hadden de beesten een zwaar leven. Kathy, de laatste dolfijn die Flipper speelde, pleegde volgens de trainer van de show zelfmoord na een lange periode van depressies. En de mond van het pratende paard Mr. Ed werd in beweging gebracht met een nylon draad die aan zijn bovenlip was bevestigd.

-------------------------------

GLADDE AAL

In Achterwerk in de Kast van de VPRO mogen kinderen doen wat ze maar willen. Praten over hun dromen en wensen, of een kunstje vertonen, al dan niet met dieren. De serie loopt van eind jaren tachtig tot begin jaren negentig en wordt haast gezien als een kindertijdcapsule. Veel mensen zullen zich de toen 6-jarige Melle herinneren, die zijn paling wil laten zien. Als Melle de paling in een glazen pot met water wil stoppen, glibbert hij uit zijn handen. In de minuut die volgt, verdwijnt Melle meerdere keren onder de tafel om de paling te vangen. Veel gesteun en gestommel later geeft Melle het op, en trekt het rode gordijntje voor de camera maar weer dicht. De paling is spoorloos.

-------------------------------

NATTE NEUZEN

Twintig jaar lang presenteert Martin Gaus het TROS-programma Dierenmanieren, waarin hij baasjes beter met hun huisdieren leert omgaan. Eigenlijk is hij de voorganger van de hippe hondenfluisteraar Cesar Millan. Gaus is zo'n grote hondenvriend, dat hij in een aflevering een blik hondenvoer eet. In de jaren negentig introduceert Gaus met Natte Neuzen het spelelement. Kandidaten strijden tegen elkaar door honden langs ingewikkelde parcours te leiden. Gaus is bezig met een nieuwe reeks Natte Neuzen, die bij RTL 4 te zien zal zijn nadat de netmanager het plan voor Omroep MAX had afgeschoten. 'Geen dieren op de publieke omroep', twitterde Gaus.

-------------------------------

PAARD IN DE GANG

André van Duin houdt het graag simpel in zijn videoclips. Zingt hij 35 Koeien, dan horen daar echte koeien bij. Brult hij Er Staat Een Paard In De Gang, ja, dan kunnen de paarden niet ontbreken. Paul de Leeuw houdt ook wel van dieren in zijn shows, totdat de directeur van Wilde Dieren de Tent Uit vorig jaar te gast is in De Leeuw op zondag. De presentator belooft haar met enige tegenzin dat hij wilde dieren uit zijn programma zal weren. 'Wij zullen het niet meer doen. Ik vind het verschrikkelijk, maar ik begrijp het wel.' De circustijger die backstage klaarstaat om door mensen uit het publiek geaaid te worden, zal de camera's dus nooit zien.

-------------------------------

MARMOT VASTE PRIK

Wie wil er mijn marmotje zien? 't Is zo'n aardig beestje. Hij kan dansen, hij kan springen. Hij kan mooie liedjes zingen. Met die tune opent in de jaren vijftig het NCRV-programma Wie wil er mijn marmotje zien?, een van de eerste dierenprogramma's op de Nederlandse tv. In zijn show ontvangt bioloog Han Rensenbrink jonge kinderen met hun huisdier. Elk beestje is welkom, maar de marmot is iedere aflevering vaste prik.

In de jaren zeventig keert de marmot terug in AVRO's Wiekentkwis, maar moet dan in de marmottenrace keihard aan het werk. Het zijn trouwens geen marmotten maar cavia's - vernoemd naar bekende Nederlanders - die door een doolhof rennen en bij de finish een poortje kiezen dat correspondeert met een geldbedrag. 'Daar gaat André van Duin!', hoor je presentator Fred Oster nog roepen. 'Ah, 175 gulden. Meestal loopt hij zo de 1.000 gulden in.'

-------------------------------

JUS VOOR CHIMPANSEE

Voor de vuist weg, het chaotische praatprogramma met Willem Duys, is in de jaren zestig en zeventig een begrip. Naast de kom goudvissen op tafel zijn vele andere diersoorten te gast. Kippen, slangen, maar ook een chimpansee, die van Duys een glaasje sinaasappelsap te drinken krijgt.

Als de aap dit in rap tempo weg klokt, vraagt Duys: 'Hé, is het lekker?', en geeft hem nog een glas. Ook memorabel zijn twee krokodillen, die na een bezwering door een Duitser met tulband worden losgelaten, waarna ze vrolijk door de studio kruipen. Duys springt op zijn stoel en roept tegen het lachende publiek: 'Ik vind dit eigenlijk niet leuk.'

undefined

Meer over