Plichtmatige Poeh en Teigetje playbacken in nikserig decor

'Mag ik die hebben?' Het ventje heeft nog geen drie stappen in de foyer van Pepsi Stage gezet of hij heeft het kraampje met verleidelijke artikelen al ontdekt....

Patrick van den Hanenberg

Disney Live! Winnie de Poeh begon in juni 2004 zijn internationale toernee in Nieuw Zeeland, waarna Australië, Thailand, Singapore en Engeland aan de beurt kwamen. Nu mogen de Nederlandse kinderen drie weken genieten van het moois dat Disney ons te bieden heeft. En dat is niet zoveel bijzonders.

Het verhaaltje over het verjaardagsfeestje van de beer is lief. Teigetje, Knorretje, Konijn, Uil en al die andere vriendjes van Winnie de Poeh komen voorbij huppelen, maar stralen in hun pak geen enkele warmte uit. Afstandelijk theater. Het decor, het Honderd Bunderbos, ziet er plichtmatig uit. De ontwerper heeft duidelijk niet veel last heeft gehad van fantasie.

Tracie Franklin, die het in de Verenigde Staten tot nu toe niet veel verder heeft gebracht dan regionale gezelschappen, is de vertelster. Aangezien haar

Nederlands tamelijk onverstaanbaar is (zeker als ze gaat zingen), heeft zij een tolk/medeverteller naast zich. De in het Nederlands vertaalde liedjes (grotendeels uit de oude Disney-doos uit de jaren zestig) en dialogen van de playbackende dieren komen allemaal uit de computer. Dat schepteen irritant mechanisch sfeertje op het podium. Alle stemmen lijken uit de Fabeltjeskrant te zijn gekopieerd. Men heeft nauwelijks moeite gedaan om het Nederlandse publiek te behagen. Drie weken tournee in Nederland was blijkbaar te kort om de teksten in het decor te vertalen. Ach, die ukken kunnen toch niet lezen, dus wat maakt het uit.

Dan kun je wel gigantische tomaten en uien de zaal ingooien, en wat sneeuw laten neerdalen, maar daar poets je de getoonde desinteresse niet mee weg. Wat vreselijk makkelijk, wat vreselijk nikserig.

Meer over