Plezier met Elvis-nummers

Lilo is een kleuter. Stitch is een buitenaards monster dat genetisch gemanipuleerd is om overal waar hij komt een maximale wanorde te veroorzaken, maar dat tegelijkertijd verlangt naar familieliefde....

De planeet vanwaar Stitch ontsnapt, om zich op onze wereld te verstoppen, is de grootste noviteit in de nieuwe Disney-tekenfilm. Met een bevolking van neurotische vier ogige uitvinders en zespotige beestjes verraadt het de invloed van Nintendo's Pokémon - hoewel dat in de Amerikaanse animatiestudio's wel nooit zal worden toegegeven.

De bevolking van aarde, Hawaii om precies te zijn, blijft daarentegen trouw aan een Disneytraditie. Die schrijft voor dat de karakters altijd voortkomen uit een gebroken achtergrond, waarvan in de loop van het verhaal weer een gezinnetje wordt gemaakt.

Zo is Lilo hier haar ouders verloren, en wordt ze verzorgd door haar oudere zus. Geen ideale situatie natuurlijk: er ligt dan ook voortdurend een sociaal werker op de loer om in te grijpen.

Stitch, die zich op aarde als hond voordoet om aan achtervolgende aliens te ontsnappen, belandt via een asiel in de familie. Eerst om vooral problemen te brengen, dan voor liefde en steun.

Chaos gaat over in gezinsleven. Helemaal te boven zijn de Disneystudio's de identiteitscrisis van recente tekenfilms als Atlantis en Keizer Kuzco nog niet, maar Lilo & Stitch opent duidelijk perspectieven.

De epische ambities van die eerdere pogingen zijn voorbij, en hebben plaatsgemaakt voor een terugkeer naar het onzinnige plezier dat ooit aan de Disney-producties ten grondslag lag. Krakende Elvis-nummers, toeristische Hawaii-kitsch en een Godzilla-fragmentje zijn de nieuwe bestanddelen, die overtroffen worden door een race van ruimteschepen.

Meer over