Pingpongdorp pikt desertie hoofdsponsor

Je moet het lef maar hebben. Al na twee jaar opstappen als hoofdsponsor, de beste speelster van de failliete boedel opkopen en die vervolgens aanbieden aan de naaste concurrent....

En toch stapte die sponsor, Willem Klaver geheten, zaterdagmiddag volkomen onbevreesd het clubhuis van DOV binnen. Met eigen ogen wilde de deserterende geldschieter, die een fortuin vergaarde met het kweken van lelies, aanschouwen hoe de Heerhugowaardse club die door zijn handelen ten dode is opgeschreven zich zou weren tegen zijn nieuwe liefde, NAK/Den Helder.

Niemand in DOV's clubhuis die de (niet onsympathieke) booswicht ook maar een strobreed in de weg wenste te leggen. Niemand die boos reageerde toen de leliekweker na binnenkomst eerst zijn aanstaande oogappels uit Den Helder, Elena Timina, Li Jie en Ana Gogorita, op innige wijze begroetteen daarna pas een oogje wilde wagen aan coach en speelsters van DOV.

Klaver heeft lef, zoveel lef dat geen der aanwezige DOV'ers het aandurfde hem het gat van de deur te wijzen, en dat terwijl hij toch het een en ander op zijn geweten heeft. Het tragisch verscheiden van DOV in de Europa Cup greep hem dermate aan dat hij de ene na de andere jobstijding op de club afvuurde.

Eerst deelde hij de clubleiding mee na dit seizoen de geldkraan dicht te zullen draaien. Niet alleen omdat hij als pingpongweldoener geen lelie extra wist af te zetten op de wereldmarkt, maar ook en vooral omdat het 'angstige gevoel' hem bekroop dat het clubbestuur steeds vaker een beroep op zijn gulheid deed. 'Het was niet langer verantwoord te investeren in deze club. Het werd meer en meer een bodemloze put.'

Vervolgens werd DOV geteisterd door het nieuws dat Klaver nog voldoende geld op de plank had liggen om zich als subsponsor aan Den Helder te verbinden en dat hij Li Jiao, DOV's nummer twee achter kopvrouw Ni Xia Lian, bereid had gevonden met hem mee te verhuizen naar de erfvijand.

Klaver waste zaterdagmiddag in het door hemzelf gecrede sterfhuis zijn handen in onschuld. Het is, zo betoogde hij, niet zijn schuld dat de stekker eruit gaat, maar de schuld van het bestuur. Dat zou zich onvoldoende hebben ingespannen om de continui¿teit van de club te waarborgen. 'Ze hebben hier toch liever dat de topsport verdwijnt. De club had alle tijd om een nieuwe hoofdsponsor op de kop te tikken, maar daar is ze om wat voor reden ook niet in geslaagd. Daarom ben ik zo vrij te zeggen: ik kap ermee, het is mooi geweest.'

Iedereen leek zich zaterdagmiddag te hebben verzoend met het nu snel naderende einde van toptafeltennis in Heerhugowaard. Alleentrainer/coach Hans Lingen pruttelde nog wat na. 'Continui¿teit is een woord dat steeds minder betekenis heeft in onze sport. Sponsors komen en ze gaan ook weer. Doorgroeien met een club is nauwelijks nog mogelijk. Ik ben al vanaf 1966 bij tafeltennis betrokken. Maar nu moet ik toch serieus overwegen er uit te stappen.'

Lingen is moe en lijkt der dagen zat. Ni Xia Lian, zijn beste speelster, nog lang niet. De 41-jarige Chinese, die zeker twee decennia lang de pingpongerij terroriseerde met haar penhouder en vervaarlijk lange noppen, is sinds de geboorte van haar tweede telg volkomen van slag. Ze faalde in de Europa Cup, ze faalde zaterdagmiddag ook, zij het iets minder opzichtig. Ze werd geveegd door Ji Lie en had het vervolgens aan de tactische domheid van Melnik te danken dat ze toch nog een partijtje won en daarmee de wedstrijd in het voordeel van DOV besliste.

De overwinning zal de kleine Chinese deugd hebben gedaan. En haar hebben gesterkt in de overtuiging dat de tijd nog niet is gekomen om zich te wijden aan het moederschap. Ze kan nog wel een aantal jaren mee. De vraag is alleenbij welke club en in welk land.

De Chinese zou opzichtig lonken, zo wil het gerucht, naar De Treffers, haar oude liefde uit Klazienaveen. Ze zou de Drentse club zelf hebben gebeld en benaderd met de vraag of er komend seizoen een plaatsje voor haar is. Waarom ook niet? Zij was het tenslotte die de club twee jaar geleden verblijdde met de Europese beker met de grote oren.

Lingen haastte zich dat gerucht te ontzenuwen. 'Ni hoeft niet te bellen. Ze wordt gebeld. Ik ben geregeld bij haar thuis geweest en ik kan iedereen verzekeren dat clubs uit Italin Spanje geregeld een belletje naar haar plegen.'

Maar het beste af is voorlopig Li Jiao. De dertigjarige Chinese weet zich niet alleen verzekerd van de financi en morele steun van de leliekweker, maar heeft ook nog eens onderdak gevonden bij Den Helder, de club die de komende jaren met straffe hand zal heersen over het pingpongrijk. Lingen had het graag anders gezien. 'Ze kiest niet voor haar sportieve toekomst, maar voor economische zekerheid. Op deze manier dreigt ze haar carri te vergooien.'

Meer over