Pieter Hilhorst had geregeld het nakijken

Hij straalt iets uit, voor sommigen zelfs iets rock-'n'-rollerigs. Maar als het over zijn portefeuille gaat, opereert de Amsterdamse wethouder niet sterk.

Hij zou een strenge wethouder van Financiën zijn, zei Pieter Hilhorst bij zijn aantreden. Eind vorig jaar blunderde de Amsterdamse belastingdienst door 188 miljoen euro ten onrechte uit te keren aan minima.


Niemand rekende hem dat persoonlijk aan. Het werd hem wel kwalijk genomen dat hij amper kon uitleggen waar de fout zat, en een voor de hand liggende oplossing om een dergelijke blunder voortaan te voorkomen aanvankelijk afwees - bestedingslimieten invoeren.


Ook bij andere gelegenheden opereerde Hilhorst niet sterk als het om financiën ging. Het maakt de Amsterdamse lijsttrekker van de PvdA een makkelijk doelwit. 'Een goede wethouder van Financiën zou nooit akkoord gaan met het verkiezingsprogramma van de PvdA', sneerde zijn collega-wethouder en VVD-lijsttrekker Eric van der Burg.


D66-lijstrekker Jan Paternotte vroeg Hilhorst of hij een gemeentelijk project wist dat niet duurder was uitgevallen dan begroot. Hilhorst maakte zich belachelijk met het antwoord dat dit bij een noodschoolgebouw was gelukt.


De politicoloog, columnist, gespreksleider en oud-ombudsman van de Vara zonder enige politieke en bestuurlijke ervaring kwam in november 2012 uit de lucht vallen. Hij volgde Lodewijk Asscher op, die naar Den Haag was vertrokken om vicepremier en minister van Sociale Zaken te worden.


Dat Hilhorst de complete inboedel van Asscher overnam, niet alleen Onderwijs en Jeugdzorg, maar ook de zware en technische portefeuille Financiën, wekte alom verbazing. Amsterdam staat voor een bezuinigingsoperatie van honderden miljoenen euro, de grootste die de stad voor de kiezen heeft gekregen.


Zijn zelfvertrouwen liep al snel een deuk op doordat hij geen partij was voor Eric Wiebes, de VVD-wethouder van Verkeer die deze maand staatssecretaris van Financiën werd. Die had met zijn McKinsey-vriendjes de begroting doorgevlooid en wist precies wat er wel en niet kon. Hilhorst had geregeld het nakijken.


Zet Hilhorst voor een zaal en het wordt leuk. Hij straalt iets uit, voor sommigen zelfs iets rock-'n'-rollerigs. Met pakkende oneliners als 'Ik zeg wat ik hoop en ik doe wat ik kan' en 'Armoede is een bleekmiddel. Het haalt alle kleur uit je leven' palmt hij zijn gehoor in. Hij staat een activistische politiek voor, een politiek van nabijheid, zei Hilhorst bij zijn aantreden. Zo'n beetje als de ombudsman, die hij was bij de VARA. Voor een wethouder van Amsterdam, die een ingewikkeld ambtelijk apparaat moet aansturen, komt er meer bij kijken.


Op een bijeenkomst voor medewerkers van de Top600, de aanpak van de crimineelste jonge criminelen, gaf hij een bijna petje-op-petje-af-achtige voorstelling. Burgemeester Eberhard van der Laan wees hem speels terecht. 'Zeg ook nog even dat je wethouder bent.' De boodschap was duidelijk: de mensen willen een bestuurder zien.

Meer over