Picasso en oude wijn in kunstwarenhuis

'Kijk, wat een wreedheid', zegt directeur Jean-Luc Baroni van de Londense kunsthandel Colnaghi met nauwelijks verholen trots. Op het vijftiende-eeuwse paneel van de onbekende Meister der Karlsruhe Passion wordt Christus gegeseld dat het een lieve lust is....

'Gekocht op een veiling in Parijs. Een buitenkansje.' Baroni glundert en wijst op een stukje helblauw in de mantel van een persoon die naar de bloedende Jezus kijkt. Dat is de originele kleur. Het paneel is in de loop van de jaren verkleurd. Maar 'uit respect' heeft hij alles bij het oude gelaten. Het is zo al indrukwekkend genoeg. De nieuwe eigenaar moet maar zien wat hij doet.

Want de Geseling van Christus is te koop. Het vijftiende-eeuwse paneel is een van de meesterwerken ('no, it 's thé masterpiece', aldus Baroni) op de grote Maastrichtse kunstbeurs Tefaf, die dit weekeinde in het MECC is begonnen. De prijs? 'Miljoenen dollars', is het enige dat Baroni kwijt wil. 'Maar eigenlijk is zoiets van onschatbare waarde. Want hoe vaak komt het nog voor dat zo'n oud stuk op de markt komt?'

In de beurshallen van het MECC hebben 180 kunsthandelaren uit twaalf landen hun koopwaar uitgestald. De Vlaamse en Hollandse oude meesters zijn ruimschoots aanwezig. Er zijn bloemstukken van Rachel Ruysch en een Bespotting van Christus van Gerrit van Honthorst. Verschillende handelaren bieden impressionisten aan. Er is zelfs een potloodtekening van Van Gogh: Homme buvant du café.

Pentekeningen van Rembrandt worden afgewisseld met Appel, Mondriaan, maar ook antieken meubelen, juwelen en zelfs oude wijn. Hier doen museumdirecteuren hun inkopen, maar ook rijke verzamelaars slaan hun slag. 'De hele top van Nederland loopt hier rond', weet de Amsterdamse kunsthandelaar Frans Jacobs. Van ABN Amro-topman Kalff tot aan Sylvia Tóth, van Joop van de Ende tot aan het Koninklijk Huis.

Jacobs heeft een Picasso hangen: Grappe de raisin, uit 1914. Gekocht van een collega in Barcelona, die beweert dat hij het vijftig jaar geleden persoonlijk van Picasso heeft gekocht. Vraagprijs: 875 duizend gulden.

Op de Tefaf-beurs wordt goed verkocht, erkennen verschillende handelaren. Jacobs verkocht vorig jaar achttien werken in Maastricht; een Chagall bracht zelfs ruim een miljoen op. Maar ook de aanloop naar de beurs is een topperiode. 'We zien heel vaak dat mensen om een kunstwerk heendraaien. Als zo'n beurs eraan komt, worden ze zenuwachtig. Dan besluiten ze het snel te kopen, onder druk van de beurs.'

Kunst kan een goede belegging zijn, meent Jacobs, maar kies dan wel topkwaliteit. Na de crisis begin jaren negentig zit de kunstmarkt weer behoorlijk in de lift. De 'Amerikanen' zoals Willem de Kooning zitten zelfs boven het oude topniveau van 1991. Maar Cobra is achtergebleven. 'Deze Karel Appel hier moet nu drie ton opbrengen. In 1991 was dat nog 4,5 ton ', aldus Jacobs.

Handelaar Peter Albricht uit Velp omschrijft de toonaangevende beurs in Maastricht als 'een kunstwarenhuis'. Hij verkoopt vooral 19-de-eeuwse Hollandse schilderkunst aan welgestelde Nederlanders, 'Nederbelgen' en Nederlanders in Amerika die wel eens iets 'typical Dutch' aan de muur willen. Vorig jaar verkocht hij 80 procent van zijn werken op de Tefaf. 'De 19-de-eeuwse schilders zijn top', merkt Albright.

Zijn topstuk is een Isaac Israels: Gezicht op het Damrak, met een vraagprijs van 550 duizend. 'Ik hoop op zo'n gladde jongen van de beurs, die zijn geld heel snel verdiend heeft en het even snel weer aan mij uitgeeft.'

Meer over