Phinney heeft draai gevonden

Een supertalent. Zo bewees Taylor Phinney als junior. Maar de stap naar de top liet op zich wachten. Tot dit jaar.

KEES GRAAFLAND

Rechtop, de borst vooruit, de handen achter de rug en het peper-en-zoutkleurige haar in model. Zo poseert de 21-jarige wielrenner Taylor Phinney op het velletje met pasfoto's dat een Vlaams handtekeningenjagertje in zijn handen heeft.

Met een zelfverzekerde glimlach aanschouwt de Amerikaan vanaf het papier de wereld. Het shirt van BMC, sinds dit jaar zijn ploeg, zit strak om zijn bovenlichaam. 'Ik heb zelfvertrouwen in mijn eigen kunnen', zal Phinney later zeggen.

Naast het Vlaamse jongetje wachten nog vijftig andere wielerfans op woensdagochtend op de komst van de roodzwarte BMC-bus. Het is voor de start van de tweede etappe van de Eneco Tour in het Belgische Aalter. Iedereen wil een foto of handtekening van Phinney.

Op maandag won de Amerikaan de 5,7 kilometerlange proloog van de ronde door Nederland en België met 7 seconden voorsprong op de Noor Edvald Boasson Hagen. Dinsdag werd hij zevende in de massasprint. En later die woensdag wordt hij zesde in de etappe van Aalter naar Ardooie, opnieuw in een sprint.

De alleskunner staat eerste in het algemeen klassement van de Nederlands-Belgische wielerkoers en krijgt deze week een snelle praktijkcursus 'hoe om te gaan met alle aandacht'.

Als Phinney uit de BMC-bus stapt, speelt hij het spel van poseren en het zetten van zijn krabbel uitermate relaxed. Zelf zegt hij: 'Ik fiets nu een paar dagen in de leiderstrui en het went snel. Tot nu toe is alle aandacht me niet tot last geweest.'

Dat de Amerikaan een groot talent is, is al langer bekend. In 2007 werd hij wereldkampioen tijdrijden bij de junioren. In 2009 en 2010 veroverde hij de mondiale titel op de individuele achtervolging op de baan bij de senioren. In die seizoenen won hij ook tweemaal Parijs-Roubaix bij de beloften.

Het talent heeft hij niet van een vreemde. Vader Davis Phinney was wielrenner en sprintte als eerste Amerikaan naar winst in een Touretappe. Zijn moeder Connie Carpenter was wielrenster en schaatsster. Zij won als eerste Amerikaanse wielrenster in 1984 een olympische medaille.

'Van mijn vader heb ik mijn sprint geërfd. Mijn moeder was meer allround, kon beter klimmen. Ik ben best wel tevreden met mijn dna,' zegt zoon Taylor.

Lance Armstrong plukte hem in 2009 weg bij Garmin. Phinney mocht fietsen in de opleidingsploeg van The Boss. In september 2010 werd het Amerikaanse supertalent als stagiair aan RadioShack toegevoegd.

Dirk Demol, de ploegleider van RadioShack zegt: 'Ik heb maar een half jaar met hem gewerkt. In 2011 ging hij naar BMC, maar Phinney is een supertalent. Dat zag je al bij de proloog. Het zegt genoeg als je zo'n korte afstand met zo'n verschil kan winnen. Naast tijdrijden kan hij ook sprinten. Hij kan alles. Het is jammer dat hij bij ons weg is gegaan.'

Karsten Kroon, die ook de Eneco Tour fietst, zegt onder de indruk te zijn van zijn ploeggenoot. 'Taylor doet me erg denken aan Andy Schleck toen ik bij Team CSC kwam. Taylor is nog jong en onbevangen. Hij is erg geestig. Ik lach me kapot om hem. En net als Schleck is hij erg relaxed.'

Kroon vervolgt: 'Taylor is hier onze kopman. Tot nu toe laat hij zien dat aan te kunnen. Vandaag wordt het lastiger wanneer de eerste Ardennenheuvels op het programma staan. Toch een soort koninginnerit. Maar ja, hij is erg sterk en gaat er onbevangen in. Wie weet wat er kan gebeuren.' Het Amerikaanse supertalent is voor de duvel niet bang voor de heuvels. 'Ik ben goed in vorm en heb veel vertrouwen in mezelf. Eind juli hebben we met de ploeg de Ronde van Wallonië gefietst. Ik reed in dienst van mijn ploeggenoot Greg van Avermaet, die won. De korte heuvels in België en Nederland zijn perfect voor me.'

Tegelijkertijd is hij nieuwsgierig naar zijn kunnen op het allerhoogste niveau. Vorig jaar won hij nog vier etappes en het eindklassement in Olympia's Tour. Een mooi resultaat, maar hij bouwde zijn talent niet uit. 'Ik werd te makkelijk en trainde te weinig in de winter. Na mijn overstap naar BMC heb ik het een tijdje moeilijk gehad. Ik viel op mijn knie en hield daar een blessure aan over.'

De Italiaanse Brit en oud-profrenner Max Sciandri nam hem in Italië bij de hand. 'Ik leerde goed te trainen en als prof te leven. En nu komt het eruit. Ik ben benieuwd hoe lang ik mijn leiderstrui kan verdedigen. Ik ga er in ieder geval alles aan doen.'

---------------------

Veelers mag gaan voor eigen succes, maar Greipel is toch de beste sprinter

Als dank voor bewezen diensten mocht Tom Veelers in de eerste dagen van de Eneco Tour voor eigen kans gaan. De sprinter van Skil-Shimano benutte woensdag een uitgelezen mogelijkheid niet. 'De ploeg heeft hem perfect in stelling gebracht. Hij was gewoon niet goed genoeg'', was ploegleider Merijn Zeeman duidelijk.

In die woorden school geen verwijt. De waardering voor Veelers binnen de ploeg is groot. De Twent bleef dinsdag in Sint-Willebrord steken op de vijfde plaats, net achter Theo Bos. Een dag later in het West-Vlaamse Ardooie werd hij met de zevende plaats de beste Nederlander. Op afstand van ritwinnaar André Greipel, die dinsdag ook al de sterkste was. Het was Greipels vijfde ritzege in de Eneco Tour. Nog één en hij evenaart Tom Boonen, de recordhouder die dit jaar niet deelneemt aan de rittenkoers door Nederland en België. 'Met een record ben ik niet bezig. Dit is de World Tour, hier zijn punten te verdienen. Er zijn genoeg goede sprinters. Dat maakt winnen extra leuk', aldus de Duitser.

undefined

Meer over