Perfecte stukken voor Oerol

Enkele van deze 'proefvoorstellingen' beloven veel voor de volgende Oerol.

De spookachtige toneelstukken van de Noor Jon Fosse zijn zeer geschikt voor Oerol. Dat blijkt na het zien van een fragment van Er zal iemand komen, geregisseerd door Ilmer Rozendaal, een van de 'talentvolle theatermakers' die het Terschellingse theaterfestival presenteert.


In dit stuk onttrekt een stel zich aan de grimmige buitenwereld door een oud huis te kopen nabij een verlaten fjord. Eenmaal daar maakt een onheilspellend gevoel zich van hen meester en gaan ze ten onder aan de malende gedachte dat er iemand zal komen.


In een desolate duinpan op een steenworp afstand van de Noordzee komt Fosses ritmische, meditatieve tekst, uitgesproken door Reinier Bulder en Aafke Buringh, perfect tot zijn recht. Rozendaal laat alle aandacht terecht uitgaan naar de summiere zinnen, door de toeschouwers koptelefoons op te zetten.


De voorstelling is een onderdeel van Atelier Oerol, een tweejarig traject, onder leiding van Jeroen van den Berg, waarin zeven jonge theatermakers de kans krijgen om typisch Terschellings locatietheater te maken. Tijdens een dagelijks te fietsen route over het eiland, inclusief diner aan het einde, zijn deze week de eerste schetsen te zien.


De mooiste locatie heeft regisseur Wilhelmer van Efferink gevonden. In een dichtbegroeid bos kijkt het publiek vanaf een heuvel naar een overgroeide caravan. Hier speelt zich een postapocalyptisch epos genaamd 2112 af: vier figuren in gescheurde kleding zijn op zoek naar eten en seksuele bevrediging. De liefdeloze blik van de regisseur op zijn personages maakt het wel moeilijk met hen mee te leven. Een compleet andere stijl hanteert Akwasi O. Ansah. Zijn frisse muziektheater over een vriendschap op scherp is bovenal opbeurend. Dat komt door de leuke band (inclusief harpiste) die zijn raps en de zang van Rob Dekay begeleiden. Alleen doet de locatie, een rommelige boerenschuur, hier weer minder ter zake.


Locatie en vertelling vallen wel mooi samen bij Marike Splint. In haar Elders stelt een jonge vrouw zich voor hoe haar moeder ooit van huis vluchtte. Het mooie is dat alle spelers voortdurend in beweging zijn. Uiteindelijk beschrijven ze een wijde cirkel om het publiek, dat in een weiland zit en tot in de verte geregisseerde beelden waarneemt. Dat belooft veel voor de volgende Oerol, als een aantal van deze proeven volwaardige voorstellingen zullen worden.


Diverse locaties op Terschelling. Nog t/m 24 juni, oerol.nl


Meer over