Pech gehad

't Valt me op, d'r komen steeds meer stotteraars. Vroeger was ik de enige. Een bezienswaardigheid! Maar nu! Op elke hoek van de straat staat er wel eentje....

Echt waar. Ik zeg het je, 't is niet goed, alleen maar een moeder, hoe lief en aardig ze ook is. Er moeten er twee zijn. Voor 't evenwicht. En niet je moeder met een of andere slappe zak van een vriend, die d'r maar bij hangt als een nepfiguur. Nee, je eigen vader heb je nodig, degene die er verantwoordelijk voor is, voor 't hele gedoe! Al is 't nog zo'n klootzak. Dat trekt wel bij.

't Is fataal om geen eigen vader te hebben. Maar 't is de eeuw van de vaderhaat, niks aan te doen. 't Is niet eens persoonlijk, 't is abstract. 't Is een nieuwe ideologie. Net als het stalinisme, het fascisme en de hele troep. 't Is een nieuwe vorm van racisme. Niemand kan er wat aan doen. Aan de andere kant, als 't een loepzuivere hufter is, je vader, dan kan hij ook maar beter ophoepelen met z'n boeltje. Weg ermee! Hupsakee!

't is een chaos, ik zweer het je, ik heb het zelf gezien, ik ben erbij geweest. Vooral voor kleine kereltjes is 't funest. 't Worden allemaal angsthazen later. De staart tussen de benen! Je haren rijzen ervan te berge. En maar stotteren! 't Is de angst, dat stotteren. 't Is de angst die je strot regeert, niks anders! En beleefd, beleefd! Op 't kwijlerige af gewoon! Vraag me niet hoe 't precies komt, hoe 't een met 't ander samenhangt, maar 't is zo.

Of 't worden schoften. Of alcoholisten, zwervers, gekken, zelfmoordenaars. 't Levert geen normaal mens op in elk geval, die gebroken huwelijken en alle varianten erop!

Ik wil met lui die dat niet begrijpen helemaal niks meer te maken hebben.

Vroeger kregen ze kinderen omdat ze elkaar mochten. Ze hielden van elkaar. Nou ja, 't is natuurlijk niet om aan te horen, dat geslijm, die kontlikkerij van ik hou van jou, maar 't is beter dan tegenwoordig. Nu nemen ze kinderen omdat ze elkaar wel leuk vinden. Dames en heren! Knoopt het in uw oren! Wel leuk! 't Is het nieuwe toverwoord, zegt het voort.

Maar een jaar later, dan is 't afgelopen met dat leuk. Er is opeens niks meer aan! 't Is alleen maar ellende! Het bloed spat in 't rond. Ze schelden elkaar verrot. Ze putten elkaar uit! Tot diep in de nacht! De hele huisraad vliegt door de lucht. De ene belediging is nog kwetsender dan de andere. Blind van de haat! 't Liefst zouden ze elkaar vermoorden. Je kunt er niet van slapen. 't Dendert je slaapkamer in. 't Is te ordinair voor woorden allemaal.

't Kan me niks schelen of 't reactionair klinkt. Ik weet nog dat mijn vader ervandoor ging. Richting nieuwe avonturen. Ik begon meteen te stotteren. Hij was de hoek nog niet om of d'r kwam geen woord meer gaaf m'n keel uit. P-p-p-pech gehad, n-n-niks aan te d-d-doen. Ik miste hem, die klootzak. Niet om sentimenteel te doen of zo. Ik kon het niet eens onder woorden brengen. 't Was biologisch. I tell you! En als je 't niet met me eens bent, dan kun je de pot op!

Peter Bekkers

Meer over