Column

Paul Brill: Gaat 2017 de pessimisten aangenaam verrassen?

Gaat u ervan uit dat de dingen alleen maar beter kunnen worden wanneer annus horribilis 2016 straks de aftocht heeft geblazen? Dan kunt u het persbureau Bloomberg beter even mijden. Op zijn website staat sinds twee weken The Pessimist's Guide to 2017, en die liegt er niet om.

Donald Trump. Beeld ap
Donald Trump.Beeld ap

We moeten rekening houden met de ene rampspoed na de andere. Een greep uit de vele omineuze ontwikkelingen die de auteurs aan het geestesoog voorbij laten trekken:

* Voor Donald Trump duren de presidentiële wittebroodsweken kort. Zijn radicale beleidsplannen geven de stoot tot een massale protestbeweging, die tot confrontaties leidt in diverse grote steden, waarop het Witte Huis reageert met uitgaansverboden.

Californië wordt de brandhaard van het verzet: de staat trekt zich niets aan van de versoepeling van de federale milieuregels en er komt een Calexit-beweging op gang. Onder deze druk splijt de Republikeinse partij.

* Trump schort de NAVO-verplichtingen op en kondigt het Amerikaanse vertrek uit de Verenigde Naties aan.

* Onder invloed van het Amerikaanse isolationisme en Russische dreigementen sluit Angela Merkel een akkoord met Vladimir Poetin, dat de annexatie van de Krim bekrachtigt en Oekraïne, Wit-Rusland en Syrië tot Russische invloedssfeer bestempelt.

* Niettemin delft Merkel electoraal het onderspit, nadat eerder Marine Le Pen de Franse verkiezingen heeft gewonnen. De Fransen stevenen af op een referendum over vertrek uit de Europese Unie.

De Franse presidentskandidaat Marine le Pen. Beeld reuters
De Franse presidentskandidaat Marine le Pen.Beeld reuters

* Er breekt een handelsoorlog tussen China en de Verenigde Staten uit, nadat het Witte Huis hoge importtarieven heeft opgelegd aan Chinese artikelen.

* Noord-Korea doet een geslaagde proef met een nucleair bewapende raket die de Amerikaanse westkust kan bereiken.

* Het begint te rommelen in de top van de Chinese communistische partij. De politieke onzekerheid leidt tot een diepe economische recessie.

* Vanwege de toenemende gevaren in hun regio besluiten Saoedi-Arabië en Japan een eigen kernwapen te ontwikkelen.

Is deze fantasie iets te gortig voor u? Bedenk dan dat dezelfde auteurs een jaar geleden ook een zwaarmoedig scenario voor 2016 opstelden, dat destijds even vergezocht leek, maar waarvan een belangrijk deel is uitgekomen: ontwrichting van de EU door de vluchtelingencrisis, Brexit, de triomf van Trump.

Maar ik weet het: optimisme is een morele plicht. Dus hier volgt een opbeurender scenario:

* President Trump verrast vriend en vijand door een behoedzamer koers te volgen dan was gevreesd. Een grootscheeps programma van infrastructurele werken stimuleert de economie. De VS onttrekken zich niet aan het klimaatakkoord van Parijs. Maniakale tweets behoren tot het verleden.

* De grote verrassing bij de Franse verkiezingen is ex-premier Manuel Valls. Hij eindigt als de tweede in de eerste ronde en wint vervolgens het tweegevecht met Le Pen.

* De Russische economie draait zo slecht dat Poetin zich gedwongen ziet een stap terug te doen in de internationale arena. Hij gaat akkoord met een volksstemming in de Krim onder VN-toezicht en een autonomieregeling voor Oost-Oekraïne. Het Westen beëindigt de sancties.

* Sensationele ontwikkelingen in Noord-Korea. Met behulp van het leger pleegt een broer van Kim Jong-un, van wiens bestaan de buitenwereld onkundig was, een staatsgreep. Hij schort het atoomprogramma op en verklaart zich bereid tot hervatting van het overleg met Zuid-Korea, Japan, China, Verenigde Staten en Rusland.

Een van zijn opvallendste decreten is dat Noord-Koreaanse nieuwslezers niet langer met patriottisch pathos hoeven te spreken.

* De nieuwe, jonge koning van Saoedi-Arabië, Mohammed bin Salman, doet de wereld versteld staan door een onaangekondigd bliksembezoek te brengen aan Jeruzalem.

* Op 7 februari, de dag waarop in 1992 het Verdrag van Maastricht zijn beslag kreeg, houdt voorzitter Jean-Claude Juncker van de Europese Commissie een dramatische persconferentie. Hij is tot de slotsom gekomen dat hij niet de juiste persoon is om de Europese kar te blijven trekken. Hierna treedt de hele Commissie af.

Op een haastig belegde top besluiten de regeringsleiders tot een rechtstreekse verkiezing van Junckers opvolger door de burgers van de lidstaten. Frans Timmermans wordt aangesteld als interim-manager, die de Brusselse kerntaken waarneemt.

Is dit allemaal te mooi om waar te zijn? Laten we dan toch maar aan de sombere kant blijven, gedachtig het woord van columnist George Will: je kunt beter pessimist zijn - dan krijg je meestal gelijk en word je af en toe aangenaam verrast.

Meer over