Pasta en espresso in Harderwijk

Gaat dat altijd zo, vraagt de Italiaanse volleybalcoach Angiolino Frigoni in de rust van zijn eerste training in Nederland. Zijn groep, een speciaal opgetrommelde verzameling nationale talenten, verorbert in de korte lunchpauze broodjes kaas en ham....

In Nederland gaat dat dikwijls zo, roepen zijn jonge speelsters en teammanager Truus van der Kaap in koor. Frigoni fronst de wenkbrauwen over dat mallotige Nederlandse eetgedrag en controleert nog even de afspraken voor over twee weken, wanneer op maandag 7 mei zijn echte selectie aantreedt.

Ja, meldt de teamleiding gehaast, dan zal er een echte lunch zijn. 'Met pasta', lispelt de Italiaan.

Eerder die ochtend heeft de bondscoach de koffie van zijn nieuwe volleyballand moeten doorstaan. Waterig, meldde hij over het Nederlandse brouwsel (filterkoffie) van parttime-keukenprinses Van der Kaap. Het lijkt niet op de espresso's uit eigen land. 'Dit spul kun je de hele dag drinken', zegt Frigoni veraasd.

De charmante Italiaan is er al snel achter dat zijn nieuwe arbeidsterrein zo zijn gebreken heeft. Maar verder zijn er vele meevallers. Hij heeft assistentie die er niet om liegt: van de halve Italiaanse Cintha Boersma, van de tactisch onderlegde Han Abbing en van de zeer gespecialiseerde krachttrainer Ton Leenders.

Hij heeft voor noodklussen routiniers als Weersing en Brinkman tot zijn beschikking. Hij kan zijn selectie, in het Harderwijkse sportcentrum De Sypel, minimaal dertig uur per week laten trainen in een zaal met zwevende vloer, met negen meter vrije hoogte, met om de hoek een fitnessruimte en een zwembad. 'Als Angelo het niks had gevonden, waren we elders gaan zoeken', meldt Van der Kaap.

Frigoni mag een straf regiem hanteren, met twee dagsessies van telkens drie uur en een speciaal ritme (3t-1v-3-1-3-3) van trainingsdagen en vrije dagen. Hij kan, om geen kostbare tijd te verliezen, zijn speelsters onderbrengen in hotel Baars, ook voor middagslaap en pastamaaltijd. En bij een mislukte kwalificatie voor het EK en WK heeft hij permissie de bezem door de selectie halen.

Kortom: Angiolino Frigoni heeft de vrije hand voor het beleid dat bedoeld is om het mislukte bewind van zijn voorganger Mathieu snel te doen vergeten. Hij heeft louter Italiaanse teams getraind, in '90 nog het Montichiari van Jan Posthuma, later de nationale ploegen. In Nederland staat hij als onbevooroordeeld vakman te boek en daarom laat hij alle kanshebbers op een plaatsje in zijn selectie passeren. 'Misschien roep ik wel zestien meisjes op, maar het kunnen er ook tien zijn. Of acht.' Dan met theater: 'Of vier.'

Hij is relaxed. Hij heeft zojuist zijn speelsters de schoenen laten uittrekken, voor een ontspanningsoefening na een pittige dag. 'Straks vallen ze nog in slaap', meldt hij over de tien liggende lichamen.

Hij fluistert wanneer we het in een Edgar Davids-hoofdstukje over creatine en nandrolon hebben. Hij wil niks van hulpmiddelen weten. Water in plaats van sportdrank, bananen voor creatine, zo chargeert hij. Volleybal is puur, betoogt Frigoni. Dat moet zo blijven. Geld heeft in voetbal alles verpest. Zijn leermeester, Julio Velasco, werkt nu bij Inter. Hij heeft zo zijn bronnen.

Frigoni gaat in zijn nieuwe woonplaats en trainingsoord Harderwijk niet alleen de Italiaanse school hanteren. Hij zegt het beste van elke stijl te kunnen appreciëren. 'Als iemand op zijn Japans een bal verdedigt, mooi toch?'

Zijn credo: de keiharde aanvalsslag. Hij heeft Van der Kaap al gevraagd of er in multi-cultureel Nederland geen grote, donkere vrouwen in het volleybal beschikbaar zijn, het type Regla Torres, de trotse Cubaanse die speelster van de eeuw werd. 'Als je er een ziet, stuur haar naar me toe', is zijn verzoeknummer.

Meer over