‘Pappa is gek, hij zit weer te borduren’

Fabrice (45) kunstenaar, kocht zijn kalfsleren jas (10 gulden) tien jaar geleden bij kringloopwinkel Dodo, Amsterdam..

Gerdy van der Stap

Wat een ongelooflijke jas, waar heb je die gekocht?

Bij de kringloopwinkel hier in de buurt. Maar dat is wel zo’n tien jaar geleden, het was een gewoon kalfsleren jasje.

En toen?

Aanvankelijk heb ik hem beschilderd, met zo’n tien lagen leerverf, een heel bewerkelijk proces; je moet schuren, ontvetten, en het duurt lang voor het droogt. Ik heb hem een tijd beschilderd gedragen. Zo’n vijf jaar geleden dacht ik: nu gaat hij achteruit, die helderheid van kleur moet meer afstand krijgen. En geleidelijk ben ik hem vol gaan borduren.

Hoe kwam je daar op?

Ik verzamel al 30 jaar kralen die ik mooi van kleur vind. En eigenlijk is dat gewoon materiaal. Verf is kleurstof in lijnolie, maar kralen zijn kleurstof in glas. En verf, dat valt er af, als je een jasje veel beweegt. Het ligt ook in het verlengde van mijn werk als kunstenaar, naast mijn schilderwerk, maak ik mozaïek en reliëfs. Het is een methode om een schildering zo te versterken dat het tegen barbaren bestand is.

Leg uit.

Doordat de Romeinen het cement uitvonden, konden ze mozaïek van hun fresco’s maken en ze zo beschermen tegen verwoesting en ouderdom.

Je jas is nu onverwoestbaar?

Het is wel een probleem om sterk garen te vinden. Wat ik nu heb is teflonachtig; je kunt er een olifant aan ophangen. Echter, er hoeft maar één glazen kraaltje een beschadiging te hebben en tjak, de draad is doorgesneden. Ja, dat is het nadeel van glas. Ook dat het wat zwaarder is. Mijn jas weegt onderhand ruim elf kilo; ik word er echt door geaard.

Vind je het leuk om te doen?

Ja, ik doe het stukje bij beetje, het is work in progress. Het is rustgevend, al zeggen mijn dochters; pappa is gek, hij zit weer te borduren. Dat is de leeftijd. Ik begrijp het wel, als mijn dochter zegt: pap, als je me van school komt halen, trek dan een ander jasje aan.

Ja, hij valt wel op.

Mensen willen er ook vaak even aanzitten. Nu we vol zijn van computers en photoshoppen is het goed om dingen met de hand te maken die bewerkelijk zijn. Mensen willen dat ook weer, iets wat uniek is, een origineel.

Vragen ze wel eens of hij te koop is?

Elke dag. Maar dat is te duur. Er zit zo verschrikkelijk veel tijd in. Ik zou niet eens weten wat hij waard is. Misschien is hij wel onbetaalbaar.

Gerdy van der Stap

Meer over