Pamperen?

Premier Balkenende wil dat de burger zijn verantwoordelijkheid weer neemt. Als dat al geldt voor de zieken en de werklozen, dan zal dat zeker gelden voor hen die nog werkkracht én werk hebben....

Het lijkt er op dat ons hoogste rechtscollege ook wel voelt voor het toedelen van meer eigen verantwoordelijkheid aan werknemers. In ieder geval lijken er grenzen te zijn aan de aansprakelijkheid van werkgevers. Tot voor kort legde de Hoge Raad de lat voor de zorgplicht van werkgevers hoog. De werkgever kon zijn aansprakelijkheid bijvoorbeeld niet ontlopen als de werknemer zelf oliedom was geweest.

Dat speelde bijvoorbeeld bij twee werknemers die een ladder in een pick-up moesten vervoeren. De ladder werd niet vastgezet. Een van de mannen dacht de ladder wel te kunnen vasthouden. Tijdens het rijden vingen ladder en werknemer te veel wind en sloegen overboord. Volgens de Hoge Raad schond de werkgever zijn zorgplicht door niet te zorgen voor afdoende beveiligingsmateriaal. De domme overschatting van eigen kracht door de werknemer voorkwam de aansprakelijkheid van de werkgever niet.

De ommekeer kwam met het Broodmes-arrest. De Hoge Raad vond dat het een feit van algemene bekendheid is dat een broodmes, geschikt voor het opensnijden van zachte broodjes, vlijmscherp kan zijn. In dit geval had een employé dat onderschat. Dat de werkgever haar niet voor de scherpte had gewaarschuwd, leverdegeen strijd met de zorgplicht op. Het eerste barstje in het fundament van de zorgplicht.

Onlangs volgde een tweede. Een dakdekker zakte door een gat dat niet volgens de normen was gemarkeerd. Het gat, bedoeld voor een lichtkoepel was met isolatiemateriaal afgedekt.

De werknemer vond dat zijn werkgever het dak eerst had moeten inspecteren voordat hij hem naar boven had mogen sturen. De Hoge Raad vond van niet. Het was een klus met beperkte veiligheidsrisico's, de man had een ruime ervaring en was zelf in het bezit van een veiligheidsdiploma. De werkgever was daarom niet aansprakelijk voor de gevolgen van de val.

De kantonrechter in Apeldoorn had meer moeite met de eigen verantwoordelijkheid van de werknemer. Een beeldschermwerkster met RSI stelde hiervoor haar werkgever aansprakelijk. De werkgever verweerde zich door te stellen dat de werkneemster 'niet achter de pc was weg te slaan'.

De rechter was desondanks onvermurwbaar. Weliswaar vraagt de zorgplicht niet om fysiek geweld, maar volgens de kantonrechter was zelfs geen begin gemaakt met instructie en controle. De werkgever had de te enthousiaste beeldschermwerkster moeten temperen. Sommigen noemen dat pamperen.

Meer over