Pallas Athene ook dupe bruine zee

Edgar Allan Poe had de scène kunnen verzinnen: tien schilderijen waren te groot om in de haast nog uit de depots naar boven te krijgen....

Van onze correspondent Philippe Remarque

Het peil van de Elbe stijgt nog steeds. Weerloos hangen de kunstwerken boven het wassende water, dat tafels en stoelen opslokt. 'Nog vijftig centimeter, dan wordt het kritiek', zegt Gregor Weber, onderdirecteur van de Gemäldegalerie Alte Meister.

Al honderdduizend mensen zijn in Duitsland op de vlucht voor het water. Wie leeft niet mee met de te vroeg geboren kindjes, die in hun couveuses van Dresden heel voorzichtig naar Berlijn werden vervoerd? Het menselijk leed is het belangrijkste, zeggen de museumdirecteuren er steeds keurig bij.

Maar toch. Wat de wereldberoemde kunstcollecties en barokgebouwen van Dresden deze week overkomt, is voor hen niet minder dramatisch. Neem de Semper-opera, een pronkstuk aan de Elbe waarvan Berhard Haitink binnenkort de muzikale leiding krijgt.

Dinsdag zou de voorstelling Illusionen - die Schwanensee het seizoen openen. Maar de nacht ervoor stortte het zijriviertje de Weisseritz een watervloed over de stad uit. Razendsnel liepen de kelder van de opera, de werkplaatsen en het administratiegebouw onder water.

Met zijn zaklantaarn schijnt technisch directeur Volker Butz mann de vergulde trap af. Na een paar treden begint een bruine zee. Op de bodem ervan moeten drie concertvleugels staan. 'Die hebben we niet meer kunnen redden.'

Een medewerker heeft in duikers pak nog wel een kostbare pauk naar boven gehaald. Kleine instrumenten, computers en bladmuziek zijn in veiligheid gebracht. Maar verwarming, elektriciteit, luchtsysteem en podiumtechniek staan onder water.

Hoeveel de schade bedraagt durft Butzmann nog niet te schatten. Maar de première van Puccini's Madame Butterfly op 22 september gaat niet door, dat staat vast. Voor ballet en orkest zoekt hij vervangende ruimte.

Met dubbele energie herstelt Dresden zich sinds de Duitse hereniging van de geallieerde bombardementen, die het 'Elbflorenz' van de Saksische koningen in 1945 in puin legden. Net vorige week verscheen vanachter de steigers de majestueuze gevel van de Frauenkirche, een waarmerk van Dresden dat met privé-donaties wordt herbouwd. Uit de kelder moet nu het water worden weggepompt. Schade is er nauwelijks, denkt de bouwleider.

Bij het Zwinger-paleis zijn ze minder zeker van het Elbe-zandsteen. De idyllische binnenplaats staat vol water. De Alte Meister-galerie, die een half miljoen bezoekers per jaar trekt, gaat een maand dicht.

De hypermoderne kelderdepots zijn verwoest. In de nacht van maandag op dinsdag hebben medewerkers met opgestroopte broekspijpen in tien uur vierduizend schilderijen naar boven gebracht, bij kaarslicht. Daar staan ze nu, rijendik neergezet onder Rembrandt en Saskia en andere topstukken. 'We hebben nog nooit zo'n grote tentoonstelling gehad', grapt Weber.

In het Albertinum moesten soldaten helpen bij de evacuatie van elfduizend 18de eeuwse gipskopieën uit de kelders. Ze hebben er geeneen gebroken. De zalen met schilderijen puilen nu uit van de witte beelden, als een sporthal met geëvacueerde mensen.

Socrates, Hebe en Pallas Athene, ook zij horen nu tot de overstromingsslachtoffers.

Meer over