Overstap

Nooit stuit je in de boekhandel op lotgevallen (in vertaling) van Duitse, Deense of Griekse chefs die zich bevrijdden van knellende banden, een eigen (sterren)restaurant van de hand deden of hun baan opzegden, de koffers pakten en er met hernieuwde zin in den vreemde tegenaan gingen....

Zijn Duitsers, Denen en Grieken honkvaster, is er geen publiek voor hun relaas, leggen ze überhaupt niets vast, of zijn Britten avontuurlijker aangelegd en is het thuisfront sterker geïnteresseerd in wederwaardigheden van de avonturier (zie ook hun reisliteratuur)? Feit is dat de Nederlandse uitgevers voor dit genre de blik vrijwel uitsluitend gericht houden op gene zijde van de Noordzee.

John Burton Race is ditmaal de naam, in Singapore geboren diplomatenzoon, geslaagd restaurateur in Engeland (twee zaken, allebei een dubbele ster van Michelin) tot hij vorig jaar de aanvechting kreeg met vrouw, zes kinderen en een hond uit te wijken. Zuid-Frankrijk moest het worden, de Pyreneeën - voor een jaar. En mede voor een serie op de televisie.

French Leave (Ebury Press, import Van Ditmar; euro 31,95) heet het boek over de stap die hij vol opluchting zette na de toenemende druk van hectisch ondernemerschap in Berkshire en Londen, een stap die wel móest voeren naar het land dat hem als chef had gevormd en waar hij hoopte toch weer het nodige op te steken.

In het gehucht Montferrand koos hij domicilie in een negentiende-eeuwse boerderij met driehonderd hectare aan landerijen. Over de romantiek van zo'n behuizing - gouden licht op de velden, adembenemend uitzicht - weid je ook wat makkelijker uit dan over het woongenot van een galerijflat in een satellietstad.

Burton Race laat er al inburgerend geen gras over groeien en is in no time met dorpsgenoot Claude en diens hondje Moustique op truffeljacht (de opmaat tot scrambled eggs met truffel en selderijsoep met truffelolie, gevolgd door een reeks 'herfstrecepten': cassoulet, duck à l'orange). De wintermaanden in de bergen zijn bitter koud, de eerste kerst in den vreemde nadert, twee weken lang eet Burton Race dagelijks foie gras, dan wordt het tijd voor kapoen (een gecastreerde haan die wordt vetgemest; de immigrant gaat er een ophalen bij een boerin).

De confit de canard kan dan evenmin onbesproken blijven.

Zo verglijden ook de twee resterende seizoenen (anchoïade, knoflooksoep), met veel aandacht tussendoor voor het reilen en zeilen van het gezin, veelvuldig gefotografeerd, aangevuld met de onvermijdelijke beelden van markten en grazige weiden met dartele lammetjes.

We mogen ons gelukkig prijzen dat Burton Race er niet nog een jaartje Pyreneeën aan heeft vastgeknoopt.

Voor zijn tapenade gaan in de keukenmachine: 250 gram olijven; 100 gram amandelen; 40 gram kappertjes; 10 ansjovisfilets; 1 teentje knoflook en 0,2 dl olijfolie.

Meer over