Over Nik Christensen: 'Het herinnert aan Shakespeare'

Kunstenaar Nik Christensen (Bromley, 1973), voorgedragen door Hans Kemna, casting director en fotografieverzamelaar.

Nik Christensen: Howl, 2010. © Peter Tijhuis/ Galerie Gabriel Rolt Beeld
Nik Christensen: Howl, 2010. © Peter Tijhuis/ Galerie Gabriel Rolt

Hans Kemna verzamelt sinds eind jaren tachtig fotografie. Grote namen heeft hij in zijn collectie, zoals Wolfgang Tillmans, Rineke Dijkstra, Inez van Lamsweerde en Nan Goldin. Maar toen hij het werk van Nik Christensen in 2006 voor het eerst zag - zwart-wit schilderingen van inkt op papier - had hij 'ineens' zin om een tekening te kopen.

Moeilijk vindt hij het, om over kunst te praten. Waarschijnlijk trof Christensens werk hem, omdat zijn sferische schilderingen 'iets fotografisch' hebben. Ze zijn zwart-wit - 'ik houd erg van zwart-wit' - en apocalyptisch, met een sterk licht-donker contrast.

Wolkenlucht

Hij kocht een tekening van donkere mensen met paraplu's tegen een dreigende wolkenlucht. 'Dat donkere, doemvolle, theatrale vind ik erg mooi - ik kom tenslotte uit het theatervak. Het doet me denken aan een Griekse tragedie en aan Shakespeare.' Wat hem ook aanspreekt: Christensen is geboren in Bromley, de voorstad van Londen waar ook Kemna's partner vandaan komt. Dat schept een band.

Hoewel Kemna meer 'met mensen heeft dan met dieren' liet hij zich verleiden door een ander werk, dat hij aankocht, een ezel met een emmer erbij. 'Christensen schildert ook vreemde, mythologische beesten. Deze ezel komt dreigend op je af.'

Verliefd

Als Kemna eenmaal 'verliefd' is geworden, blijft hij het werk volgen. 'Ik ga sowieso veel naar beurzen, galeries en dergelijke. Dat doe ik ook met fotografen. Maar ik kijk ook echt reikhalzend uit naar Christensens ontwikkeling, hoop dat hij dat doemvolle kan behouden.'

Het grappige is, zegt Kemna, dat Christensen een prettige, sympathieke jongen is. 'Ik weet niet waarvandaan dat dreigende komt, dat moet ik hem toch eens vragen.' Zoals meer verzamelaars, houdt Kemna ervan om met de kunstenaars van wie hij werk verzamelt in contact te komen. 'Met een aantal fotografen, onder wie Wolfgang Tillmans en Rineke Dijkstra ben ik bevriend geraakt. Niet dat we de hele dag theedrinken, maar ik ben geïnteresseerd in mensen. Het boeit mij enorm wat voor mensen er achter het werk schuilgaan.'

Vol foto's

De huiskamer van Kemna hangt van vloer tot nok vol foto's. 'Ik vind dat heerlijk, zou niet anders kunnen leven.' De tekeningen van Christensen hangen hoog, waardoor ze nog meer lijken op vreemde, onscherpe foto's.

Hij kijkt er graag naar. De dreigende sfeer is zo actueel, zegt Kemna. Het weerspiegelt voor hem de sfeer in de wereld. Maar het gaat ook om persoonlijke reflectie. 'Als je ouder wordt, denk je vaker aan de dood. Er zit een noodlotsbestemming in zijn werk.'
Waarom hij Christensen voordraagt voor de Volkskrant Beeldende Kunst Prijs? Omdat hij zo'n eigen stijl heeft, die Kemna nooit eerder heeft gezien: persoonlijk, dreigend, somber en regenachtig - 'typisch Hollands zou je zeggen, maar tegelijk internationaal. Ik vind dat hij moet doorstoten naar het buitenland. Dat zou ik willen voor hem en voor de wereld.'

NIKCHRISTENSEN.COM
GABRIELROLT.COM

Nik Christensen © Julius Schrank / de Volkskrant Beeld
Nik Christensen © Julius Schrank / de Volkskrant
Meer over