InterviewOuders van zieke kinderen

Ouders met handen in het haar: verkouden kind moet thuisblijven

Ouders balen er flink van dat snotterende en kuchende kinderen niet naar school of opvang mogen. Ze willen dat de richtlijnen van het RIVM versoepeld worden, omdat kinderen het coronavirus nauwelijks overdragen.

Familie Knoppers, de kinderen zijn verkouden dus niet naar school en de crèche. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Familie Knoppers, de kinderen zijn verkouden dus niet naar school en de crèche.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Tijdens de lockdown hadden haar zonen Deen (3) en Mas (1) nergens last van, maar toen ze weer naar de opvang mochten, ging het snel mis.

‘Woensdag werd ik na een half uur gebeld dat ik Deen weer moest komen halen’, zegt Sanne Knopperts (34) uit Hilversum. ‘Hij is vaker verkouden, echt een keel-neus-en-amandelenkind. De volgende dag bracht ik alleen Mas. Belden ze weer na een halfuur. Bleek ook hij verkouden.’

Ze schoot direct in de stress, zegt ze. Hoe moest ze dit regelen? Haar ouders pasten voorheen wel op, maar die vallen in de risicogroep. Zelf staat Knopperts voor de klas, ze wil haar leerlingen niet in de steek laten. Gelukkig vond ze haar zussen bereid in te springen, maar die kunnen ook niet elke week. ‘Dit valt zo niet vol te houden.’

Soepeler

En Knopperts is niet de enige die worstelt met onverwachte snotneuzen. Bij de Stichting Voor Werkende Ouders komen ‘dagelijks een stuk of vijfentwintig meldingen’ binnen van radeloze ouders van kuchende en snotterende kinderen die door school of opvang naar huis gestuurd zijn.

‘Ouders zitten met de handen in het haar’, zegt directeur Marjet Winsemius. ‘Is de opvang eindelijk weer open, kunnen ze alsnog niet naar hun werk. Zo helpen we de economie echt niet verder.’

De Stichting heeft de zorgen inmiddels aangekaart bij de ministeries van Onderwijs en Sociale Zaken en Werkgelegenheid. ‘We weten dat jonge kinderen altijd een snotneus of een loopneus hebben. En dat ze geen groot besmettingsrisico vormen. Waarom kunnen de regels dan niet wat soepeler?’

Rogier Marius met zieke dochter, dus niet naar de crèche. Beeld  Guus Dubbelman / de Volkskrant
Rogier Marius met zieke dochter, dus niet naar de crèche.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Diffuus

Ook Rick Pastoor (31) werd maandag overvallen door een telefoontje van het kinderdagverblijf. Zijn tweejarige dochter Nore had last van een neusverkoudheid en de medewerkers wilden het risico op besmetting niet lopen.

‘Kinderen op de opvang hebben altijd wel last van een snotneus, maar de ene crèche gaat er strenger mee om dan de ander’, vertelt Pastoor. ‘De grens is diffuus: sommige kinderdagverblijven sturen niezende kinderen weg, andere accepteren een lichte snotneus al niet.’

Pastoor snapt de houding van de crèche wel, ‘maar het schopte wel mijn hele planning overhoop’. Nu zijn vrouw twee weken geleden beviel van hun tweede kind, weet de auteur van het boek Grip, het geheim van slim werken ook even niet meer hoe hij al zijn werk af moet krijgen.

‘Nu slaapt de oudste, dus ik kan snel bellen en wat werk doen’, zegt hij. ‘Maar ik ga mijn lijst met taken niet afkrijgen vandaag. Van de drie dingen die ik moet doen, vallen er waarschijnlijk twee van de wagen.’

Afgekeurd

Ook Flurin Egger (37) uit Velp was minder productief dan normaal. ‘Gister zat ik met een ramvolle agenda en twee licht verkouden kinderen thuis’, zegt de ict-ontwikkelaar. ‘Dat gaat niet. Ik zette ze voor de televisie tijdens een conference call. Maar daardoor voelde ik me ook schuldig, omdat ik ze geen aandacht kan geven. Ook merk ik dat ik minder geconcentreerd werk. Het is net niks.’

Rogier Marius (40) nam gewoon helemaal vrij, legt hij uit. De 3-jarige Giulia was dinsdag ‘met een dikke snotneus’ wakker geworden. Hij besloot zijn werkafspraken te verzetten en met zijn ‘afgekeurde kind’ naar een Amsterdamse speeltuin te gaan. Als zelfstandig meubelmaker kan hij zich dat permitteren, zegt hij. Nou ja, min of meer dan.

Frustrerend is het wel, zegt hij. Vooral omdat hij ‘voor 99,9 procent’ zeker is dat Giulia geen corona heeft. ‘Ze is niet ziek, staat te stuiteren op de glijbaan. Waarom doen we zo moeilijk over elke snotneus als we denken dat kinderen het virus nauwelijks overdragen?’

Rosanne Kniep met zoon Rinze, verkouden en dus niet naar school. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Rosanne Kniep met zoon Rinze, verkouden en dus niet naar school.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Dubbel

Rosanne Kniep (36) uit Hilversum heeft gemengde gevoelens. Als leerkracht op een school voor speciaal onderwijs vindt ze het prettig als ouders hun snotterende kind thuis houden. ‘Dan hoeven wij ze niet halverwege de dag te bellen.’

Maar als ouder baalt ze er natuurlijk wel van dat haar 5-jarige zoon Renze nu wéér niet naar school kan. Hij is wel vaker verkouden. Zijn neusamandel is in het verleden geknipt en hij heeft regelmatig oorontsteking. Van corona zal geen sprake zijn, denkt ze.

Toch heeft ze nooit overwogen Renze te laten testen, zegt ze, om op die manier uit te sluiten dat hij corona heeft. ‘En dan? Mag hij dan weer naar school? Dan kan hij zijn verkoudheid overdragen op andere kinderen. En dan moeten die ouders ook weer allemaal thuisblijven.’

In de strijd tegen corona zijn beleidsmakers op een nieuwe, geduchte tegenstander gestuit: de kleuter met zijn eeuwige loopneus. Want hoe herken je de kleuter met corona tussen alle andere snotterende kleintjes?

Meer over