Ouder die kroost doodt, vaak verward

Ouders die hun kinderen doden zijn altijd in grote geestelijke verwarring, in angst, in paniek. Hoogleraar medische kinder- en jeugdpsychologie Wim Wolters weet niet wat zich heeft afgespeeld in Beverwijk maar hij zegt: ‘Een snel oordeel is ongepast....

Wolters, tot in de jaren negentig hoofd van de psychosociale afdeling van het Utrechtse Wilhelmina Kinderziekenhuis, geldt als expert op het gebied van kinderdoding door ouders en wordt nog altijd veel geraadpleegd. Hij maakt onderscheid tussen familiedoding – waarbij een van de ouders, bijvoorbeeld na een scheiding, uit wanhoop of wraak eerst de kinderen en dan zichzelf ombrengt – en kinderdoding waarbij hele andere oorzaken een rol spelen.

Moeders die hun kind kort na de geboorte ombrengen, kunnen lijden aan een postpartum-psychose of aan een acute depressie, zegt hij. Ook kan sprake zijn van zogeheten desintegratie, een toestand waarbij elke controle over de werkelijkheid en het eigen handelen verdwijnt ten gevolge van heftige emotionele of lichamelijke ervaringen.

Het is mogelijk, zegt Wolters, dat de dode baby’s in Beverwijk een drieling of een vierling vormden en dat de ouders ze allemaal tegelijk hebben omgebracht. Wolters heeft slechts één keer eerder een meerlingdoding meegemaakt: de psychotische moeder van een tweeling doodde de eerste baby meteen en de tweede anderhalf jaar later.

De andere optie, dat de moeder vier achtereenvolgende baby’s zou hebben omgebracht, is nog uitzonderlijker, aldus Wolters. In de 35 jaar dat hij als klinisch psycholoog werkzaam was, is hij dat nooit tegengekomen. Uit de buitenlandse literatuur kent hij daarvan evenmin voorbeelden. Als het waar zou zijn, is dat vele malen ernstiger: ‘Dan is het niet onwaarschijnlijk dat achter de dood van de baby’s een plan heeft gezeten.’

Meer over