Oud-voetbalster Jongstra blijkt geboren triatlete

Wegens bestuurlijke chaos binnen de Europese Triathlon Bond is er vier jaar lang geen EK lange afstand gehouden. Morgen kan in het Deense Fredericia voor het eerst sinds 1999 weer gestreden worden om de Europese titels....

Van onze verslaggever Rolf Bos

Vier jaar geleden, tijdens het EK in Almere, waren twee Nederlanders, Jan van der Marel en Irma Heeren, succesvol, zondag zullen de ogen vooral gericht zijn op Sione Jongstra, die begin mei bij het WK op Ibiza verrassend de bronzen medaille veroverde.

Op Ibiza moest Jongstra (27) nog twee Spaansen voor laten gaan, maar wereldkampioene Virginia Berasategui en Ana Burgos zijn er morgen op Jutland niet bij. Dus draagt de triatlete uit Assen zondag startnummer '1'.

Het is snel gegaan met de Nederlandse triatlete, die twee jaar geleden nog geen enkele aspiratie had om zich te gaan wagen aan de lange afstand van de driekamp. Het was bondscoach Marcel Swart die haar vorig jaar, na haar winst bij de 'halve' van Nieuwkoop, overhaalde te starten bij de driekwart triatlon van Stein, waar ze prompt tweede werd. Op basis van dat resultaat werd ze afgevaardigd naar het WK in Nice, waar ze als achtste finishte.

Trainend op de schema's van routinier Frank Heldoorn, met wie ze vooral telefonisch en per email contact heeft, werd de progressie dit jaar voortgezet. Op 11 mei veroverde ze bij het WK op Ibiza de derde plaats; het was de eerste medaille voor een Nederlandse triatleet lange afstand sinds de zilveren medaille van Rob Barel bij het WK in Japan in 1998.

Barel is officieel gestopt , Jongstra, de oud-voetbalster van vv Ruinen, staat pas aan het begin van haar carrière.

Ze legde zelfs nog nooit een echte 'hele' triatlon af. De afstanden bij WK's en EK's bedragen immers 4 kilometer zwemmen, 120 kilometer fietsen en 30 kilometer lopen. De klassieke afstand, zoals die ooit op Hawaii als weddenschap ontstond, gaat over 3.8 kilometer zwemmen, 180 kilometer zwemmen en 42 kilometer lopen.

Pas in 2004 wil Jongstra zich aan die afstand wagen. Bij een Ironman-wedstrijd hoopt ze zich te kwalificeren voor de klassieker op Hawaii. 'Dat wordt nog zwaar genoeg. Vaak komen slechts de eerste twee bij een Ironman-wedstrijd in aanmerking.'

De Amerikanen op het eilandenrijk in de Stille Zuidzee zijn eigenzinnig; zelfs als Jongstra morgen Europees kampioene wordt, is ze niet zonder meer welkom op Hawaii.

Ze traint al bijna anderhalve week in Denemarken, eerst op het eiland Funen, sinds woensdag op Jutland waar het EK wordt gehouden. Ze is enigszins bevreesd voor het zwemmen in het zoute water van het Österstrand. 'Ik heb gehoord dat er veel kwallen zijn. Vooral de rode soort schijnt voor veel overlast te kunnen zorgen.'

Haar zwemmen zou nog wat beter kunnen, daarom traint ze eens in de twee weken bij trainer Gerjan Cats . Het fietsen gaat haar het best af: 'Maar dat heb ik als meisje spelenderwijs geleerd toen ik naar de middelbare school ging. Elke dag van Ruinen naar Hoogeveen; veertien kilometer heen, veertien terug.'

Ze gaat als favoriete van start, maar houdt zelf nog een slag om de arm. Ze heeft wat last van een bovenbeenblessure, die haar bij het lopen parten speelt. 'Ik heb daarom de laatste weken wat minder gelopen.'

Jongstra had het EK al lang op haar programma staan, Guido Gosselink, die in in juni Stein net als Jongstra Nederlands kampioen werd, besloot onlangs dat hij zou starten.

Gosselink (32) die eind augustus ook nog in Almere wil starten, besloot naar Fredericia af te reizen omdat daar de A-status van NOC*NSF valt te verdienen als hij binnen de topzes finisht. Twee triatlons binnen één maand, het kán volgens de Nederlands kampioen: 'Het EK gaat niet over de volledige afstand, ik heb bovendien vier weken om te herstellen.'

Jongstra werkt nog zestien uur per week bij Ernest & Young, Gosselink gunde zichzelf dit jaar een 'sportieve sabbatical'. De technisch-natuurkundige werkt als electro-optisch ontwerper bij Thales, maar mocht zich dit jaar geheel aan de driekamp wijden.

Hij werd in Stein voor het eerst Nederlands kampioen, maar het was toch een wat vreemd halfjaar als professional. In maart werd hij tijdens de fietstraining geschept door een afslaande auto. De triatleet ging dwars door de voorruit, maar kwam er met een lichte hersenschudding vanaf. 'Dankzij de fietshelm, die overigens wel overleed', zegt hij.

Gosselink zal morgen in Jutland onder meer dienen af te rekenen met Gerrit Schellens, de Belg die de laatste twee edities van 'Stein' won en ook in 'Almere' vorig jaar na een snelle afsluitende marathon de snelste triatleet was.

Schellens is vooral bij warm weer een uitstekend hardloper, Gosselink is er daarom op gebrand bij het fietsen een voorsprong te nemen. 'Als ik vier minuten kan pakken, maak ik een kans om hem achter me te houden.'

Meer over