Origineel en hard, letterlijk

De overweldigende beelden en muziek van choreograaf Shechter ademen een knokkersmentaliteit.

Dans: Political mother *****

Hofesh Shechter Company.

2/11, Rabozaal, Amsterdam. Alleen vandaag in Theater a/d Parade in 's Hertogenbosch

Hoestend, proestend en rochelend stort de samoeraikrijger ter aarde, nadat hij met een zwaard harakiri heeft gepleegd. Het is de indringende opening van Political Mother, de eerste avondvullende dansvoorstelling van de Israëlische choreograaf Hofesh Shechter, die slechts twee steden in Nederland aandoet.

Een helder beeld van zelfopoffering, gezet op serene zang. Daarna worden direct ieders oren gewassen met gitaarrock en percussiegeweld van boven de 100 decibel. Live gespeeld, maar de acht muzikanten ontdek je pas later, wanneer ze kortstondig, scherp worden uitgelicht in nissen tegen de achterwand. Wat zich vervolgens openbaart, is een 75 minuten durende, strak gecomponeerde rondgang langs verbluffende en overweldigende beelden die als een orkaan aan herinneringen in dat hoofd van die zelfmoordenaar moeten hebben rond gezongen, leidend tot zijn daad.

Scènes die verwijzen naar onderdrukking, zoals geschreeuwde flarden van dictatoriale redes of strompelende dansers in gevangeniskleding. Maar ook fragmenten van ontembare volksgeest en volhardende opstand, zoals razendsnel opverende bewegingen, kameraadschappelijke rijdansen en een energieke cirkelrun.

Shechter, voorheen danser bij Batsheva Dance Company en tevens opgeleid als drummer, componeerde zelf de massieve maar imponerende muur van muziek die dreigend het podium vult, met soms een scherpe cesuur van stilte, zang of (aan het slot) een song van Joni Mitchell.

Opvallend is Shechters sterke beeldcompositie. Ontroerend zijn scènes waarin twee jonge mannen met razendsnel trillende benen, gebogen schouders en wapperende handen over het podium dwalen, zonder van elkaars zijde te wijken. Dynamisch zijn de ensemblestukken waarin twaalf dansers samenkomen in groepsstructuren die refereren aan folkloredans, maar wel van de frisse soort: ze huppelen in rijen en kringen, pakken elkaars schouders en stampen unisono met vederlichte voeten. Tussen de gemengde kleding van rode jurkjes, bruine giletjes en losse shirts duiken nog de aardappelzakkenpakken op, om de dreiging van gevangenneming zichtbaar te houden.

Toch is Political Mother niet somber, wel hard - ook letterlijk door het geluidsniveau. De choreografie is zo rijk aan virtuoze, snelle en originele arm- en beenbewegingen dat je voortdurend naar een volk in beweging kijkt. In een scherp tekstfragment geeft Shechter aan het eind onverwachte maar terechte credits aan de folkloredans.

Political Mother ademt in alles een knokkersmentaliteit. De voorstelling ging in première in Londen (Shechters kunstenaarsbasis), aan de vooravond van de Arabische Lente, en is doordesemd van de opwinding, de onzekerheid, de teleurstelling, de woede, het gevaar en de hoop die daaraan inherent zijn.

Aan het slot zie je in een flits hoe de samoeraikrijger zich losmaakt uit de menigte om zijn 'politieke moeder' te dienen. We weten welke daad hij gaat stellen. Revolutie kost levens.

undefined

Meer over