Opperdepop

De speelgoedindustrie en Hollywood lopen al jaren keurig hand in hand, maar bij de film Frozen ging het mis.

FLOORTJE SMIT

Floortje Smit, filmrecensente, werpt haar blik op de hedendaagse beeldcultuur

Wanhoop, verdriet en ongeloof vechten om voorrang. Met holle ogen kijken de consumenten naar de lege schappen, de plek waar de crisis zich weer eens op zijn hoogtepunt toont. Wie even is vergeten wat schaarste doet met mensen, moet het verhaal dat deze week in de New York Post staat er maar op naslaan. Het is hartverscheurend nieuws uit Amerika: de Frozen-merchandise is op. Neem het meelijwekkende verhaal van de Upper West Side-moeder die 42 winkels afliep voor een Elsa-jurk voor haar 6-jarige dochter, tevergeefs! Waarna vader er twee kocht via internet voor 480 dollar, een koopje inmiddels. Of het droeve relaas van die Disney-werkneemster die 1.200 dollar neerlegde voor een Elsa-pop op eBay omdat ze haar dochter nu eenmaal een Frozen-themaverjaardag had beloofd. En dan die nietsvermoedende moeder die tijdens een zakenreis in Italië een Olaf-sneeuwpop kocht voor haar zoon en er nu niet meer mee over straat durft, uit angst voor hysterische ouders. Waar ging dit mis, merchandisemachine Disney? De speelgoedindustrie en Hollywood lopen toch al jaren keurig hand in hand?

Het antwoord is simpel: de winkels hebben het potentiële succes van de animatiefilm Frozen onderschat. En dat is niet zo gek: de Disney-prinsessen in Rapunzel (2010) en Brave (2012) werden nooit zo populair. Om straks niet te blijven zitten met een zee van brandbaar tule, hebben de winkeliers gewoon net zo veel jurken ingekocht als destijds. En toen begon de vraag exponentieel te stijgen, net toen alle fabrieksmeisjes vrij kregen vanwege het Chinese nieuwjaar. In juli, augustus kun je alles weer krijgen. Maar daar wil niemand op wachten. Dit gaat natuurlijk allang niet meer om het verwende prinsessengedrag van de meisjes. 'Het voelt alsof ik een tas heb die niemand anders kon krijgen', vertelde de Olaf-de-sneeuwpop-moeder in de New York Post. Een dochter in een Elsa-jurk verhoogt de sociale status van de ouders: kijk eens welke moeite ik doe voor mijn kind.

In het boek Cinderella Ate My Daughter valt te lezen hoe die Disney-prinsessenhype ooit begon. In 2000 nam Andy Mooney, de kersverse directeur van Disney Consumer Products, een kijkje bij een Disney On Ice Show en zag hoeveel ouders zelf prinsessenjurken in elkaar hadden geknutseld. Daar lag een verwaarloosde markt!En inderdaad: de Disney-prinsessenlijn, waar de Frozen-meisjes binnenkort ongetwijfeld in worden opgenomen, is de grootste internationale franchisemarkt voor meisjes van 2 tot 6. Er zijn 26 duizend verschillende spulletjes te koop. Dat betekent dat je het zo gek niet kunt bedenken, of het is er. Internet heeft dat verergerd. Is dat ene ding waar dochterlief om zeurt even niet te vinden in de plaatselijke speelgoedwinkel? Dan kijken we toch even online? 'Op' is geen reden meer. Het zou mooi zijn als (Amerikaanse) ouders door deze gebeurten weer gaan nadenken. Misschien is het tijd om het heft in eigen handen te nemen: waarom 1.000 dollar neerleggen voor een jurk die je vijftien jaar geleden nog zelf kon maken?

undefined

Meer over