Op het toneel en op het doek

Sanne Wallis de Vries persifleerde Beatrix in het tv-programma Kopspijkers en soms in Koefnoen

'Je hebt van die typetjes waar je je heel erg naar moet vouwen en stevig voor in de grime moet. Voor Beatrix gold dat niet. Ik wist meteen, daar glij ik snel in. Ik lijk op haar, heb dezelfde features.

Bij kwalitatief hoogstaande satire is de tekst heel belangrijk. Satire geeft vrijheid. Ik heb weleens zitten gapen bij pitrieten manden die altijd langstrekken. Of rokken zitten vermaken in Koefnoen. Beatrix verveelde zich. Ze mocht niet eens meer formeren.

Ze is heel afstandelijk, merkte ik tijdens haar verrassingsbezoek aan de Albert Cuypmarkt. Ik was ervan uitgegaan dat ze mijn satire waardeerde, liep haar achterna en riep, koningin, koningin. Ze was niet enthousiast, alleen verstoord. Later bij de opening van de tentoonstelling Amsterdam en de Oranjes in het Historisch Museum kwam ze naar mij toe. Ze zei dat ze het zo wonderlijk vond dat de media die ontmoeting op de markt hadden gemist. En dat ze de confrontatie nu weer misten. Oh wat is ze slim, dacht ik, ze weet dat een foto van de koningin met haar imitator een charmeding is. Ze is superprofessioneel. Ik sluit niet uit dat ik haar nog eens persifleer, als bemoeizuchtige oppasoma bijvoorbeeld.' (Janny Groen)

undefined

Meer over