Op elk type ijs kan Stroetinga uit de voeten

eernewoude - Ruim voor de eindstreep keek Arjan Stroetinga achterom, zag dat zijn medevluchters hem al niet meer konden volgen en rechtte toen zijn rug. Een makkie deze keer. Met rustige slagen en de armen omhoog legde hij de laatste meters af om op superieure wijze in Eernewoude de eerste natuurijsklassieker van het seizoen op zijn naam te schrijven.


Het ijs in het merengebied rond het Friese dorpje verkeerde niet in optimale conditie, maar dat deerde Stroetinga niet. Kunstijs, natuurijs, slecht ijs, hij kan overal op rijden. Na enkele ronden moest een bocht in het parcours worden verlegd, nadat een grote scheur in het ijs was ontstaan. En een dag eerder was er sneeuw op het dooiende ijs gevallen waardoor in het laatste gedeelte van de race het bovenste laagje ijs losliet.


Maandag was Stroetinga wel geschrokken. Tijdens een verkenningstocht van het Elfstedentraject zakte ploeggenoot Bob de Vries door het ijs en ging kopje onder. Bob de Jong, die hem uit het water wilde halen, trof eenzelfde lot. Uiteindelijk kwamen ze op de kant en bleken ze geen nadelige gevolgen hieraan te hebben overgehouden.


Stroetinga (29), zondag winnaar van de Nederlandse titel op kunstijs, verkeert momenteel in de vorm van zijn leven. In een eindsprint is hij bijkans onverslaanbaar. Zodra hij aanzet voor een massaspurt, slaagt niemand er in zijn spoor te volgen, laat staan hem voorbij te rijden. Wie Stroetinga alleen een rassprinter noemt doet hem tekort. Hij kan alles. Als het nodig is, trekt hij gaten in het peloton en dicht ze. Hij kan een hoog tempo rijden en in een kopgroep verschuilt hij zich niet.


Ook niet in de Honderd van Eernewoude, de klassieker over 100 kilometer die onder meer Hilbert van der Duim, Yep Kramer en Henk Angenent als winnaars kende. De laatste aflevering werd in 1997 verreden, enkele dagen na de Elfstedentocht. Henk Pieterse was toen de winnaar.


Dinsdag gaf Stroetinga direct na de start een ronde van ruim drie kilometer vol gas, waarna het peloton almeteen begon te kraken. 'Daarna heb ik me een poosje rustig gehouden en gewacht tot er rijders vermoeid zouden raken. Nog voor we halverwege waren dacht ik: nu moet het maar gebeuren. Ik ben stevig doorgereden om het gaatje te slaan. Als je eenmaal weg bent, hoef je alleen maar op te letten dat je niet word ingelopen.'


In zijn kielzog volgden Peter van de Pol, Douwe de Vries, Bart de Vries en Chrispijn Ariëns. Van de Pol moest al snel afhaken, maar de overige vier behielden hun voorsprong.


Stroetinga begreep wel waarom zijn metgezellen met hem optrokken tot de finish, terwijl ze moesten weten dat ze kansloos zouden zijn in de eindsprint. 'Op natuurijs en in een kopgroep van vier rijdt iedereen door. Als je een echte marathonschaatser bent, verzaak je niet.'


Zijn medevluchters Ariëns en Bart de Vries, ploeggenoten bij Windkracht 88, hadden een plannetje bedacht om Stroetinga achter te laten, maar zover kwam het niet.


Ariëns zag in de zes slotronden bij het draaien Stroetinga steeds op kop rijden, met Douwe de Vries erachter. 'In de laatste ronde wilden we van achteren uit wegrijden. Ze zouden elkaar maar heel even hoeven aan te kijken en wij zouden weg zijn. Maar ze hadden ons door en gingen achter ons rijden. Dan wordt het moeilijk, dan zit je één op één.'


Frustrerend is het niet om met Stroetinga naar de eindstreep te rijden, zegt Ariëns, die als tweede eindigde voor Douwe en Bart de Vries. 'Normaal gesproken ben je kansloos, maar je weet het nooit. Er kan van alles gebeuren. Zeker in een eindsprint.


'Als je op kunstijs de laatste ronde op kop zit, kom je een heel eind. Maar als je op natuurijs op kop zit en je trapt in een scheur, dan kun je het wel vergeten. Nu was hij heer en meester. '


Voor Stroetinga uit Oldeberkoop was de overwinning heel wat waard. 'Vlakbij huis, met veel publiek langs de baan, dan wil je je laten zien. In de laatste ronde moest ik nog enkele aanvallen pareren. Op een gegeven moment ging Ariëns aan de haal. Ik dacht: laat hem maar een stukje wegrijden. Dan ga ik naar hem toe en dan is het d'r op en d'r over. Dat is prima geslaagd.'


Meer over