Op de parade

Twee keer hartstikke wereldberoemd geweest, en ook twee keer dankzij De Parade. Nooit proberen na te doen! Niet fijn! Geval 1: een jaar of negen terug, toen het reizende theaterfestival in Amsterdam was neergestreken....

door wim de jong

Bij de entree kreeg je een kaartje met een cijfer erop, waarmee je als bezoeker automatisch in aanmerking kwam voor de hoofdprijs. Die viel middenin het programma, en wel op nummer 2169. Ik? Moi...? Hoera! Eindelijk eens een hoofdprijs! Zie je nou wel! Alsof het nooit zou gebeuren! Je werd staande de voorstelling natuurlijk feest elijk uitgenodigd op het podium. Daar knoopte Tosca je broek open om er vervolgens haar dikke billen tegenaan te drukken - wat voor Arjan het teken was om er via de andere kant met schokkende heupen een sandwich van te maken. Mam, kijk! Mijn eerste sandwich!

Een halfjaar later belde mam inderdaad. De telefoon had die hele oktoberavond roodgloeiend gestaan. Fami lie uit alle delen van het land in opperste staat van ontsteltenis: ja, ze

hadden het altijd al geweten! Die ene jongen van De Jong, ach lieve Heertje: voor galg, rad en daaraan voorafgaand nu dus ook nog de pornobusiness.

Bleek dat Veronica al vanaf half negen trailers uitzond met daarin de hoofdact uit de na elven te vertonen Petit Po pulair Pornoshow, zijnde: deze hoofdprijswinnaar. Nog weken erna ging zowel bij de groenteboer als bij de slager, de bloemenman en de poelier (Vero ni ca had toen behalve mijn eigen familie nog een heel typisch kijkpubliek) een homerisch gelach op wanneer Sandwich Man met zijn lullige boodschappentasje binnenkwam. Ze ker de slager had ten minste wel een beetje ruggenmerg willen zien kraken.

Geval 2: minder erg, maar daarom niet minder een waarschuwing aan Parade-gangers van de editie 2001. Zomaar op een terras op het festivalterrein zitten en voor je het goed

en wel beseft deel uitmaken, nee: hoofdonderwerp zijn van een openlucht-publiekstoestand. Waar bij je opnieuw naar voren wordt genood, en ditmaal om te gaan roeien. Roeien in een sandwich met twee actrices uit Rus land, waar ze kennelijk altijd topless roei en.

Plaatsvervangende schaamte op het hele terras, plus de welverdiende grauw en snauw

van toekijker Jules Deelder: dat als je al één keer wereldberoemd bent geweest, je niet op die roem mag blijven teren. Goed van jou, Jules!

Is De Parade leuk, om kort te gaan? Het antwoord is: ja, het is misschien wel het leukste festival van Nederland, mits je op de terrassen en in de voorstellingen achterin zit. Zeker op de terrassen is het erg gezellig, en je weet: het beste van De Parade komt toch ooit op televisie.

Meer over