Op de erelijst van Gotti staat achter zeges een streepje

Bij de finish in Le Havre vroeg Ivan Gotti zich woensdagmiddag verbaasd af wat er in hemelsnaam aan de hand was....

Van onze verslaggever

Jaap Visser

DUINKERKEN

De hele dag zat de leiderstrui gisteren om het ranke lijf van Gotti en het geel knelde de knecht zichtbaar. Woensdag had hij al niet geweten hoe hij op het podium, bij de huldiging, moest kijken. Hij was zelfs geschrokken van de kussen van de rondemissen.

En gisteren, in de koers, wist hij zich ook al geen raad met zijn houding. Ivan Gotti, eind vorig jaar nummer 219 op de wereldranglijst, fietste maar een beetje mee. Bleek in Duinkerken, na de langste etappe van de Tour, dat hij zowaar nòg een gele trui kon gaan halen.

Wie in hemelsnaam is Ivan Gotti? De Almanacco del ciclismo '95 vermeldt dat de kleine onbekende op 28 maart 1969 is geboren in San Pellegrino Terme, bij Bergamo en dat hij beroepsrenner is sinds 1991. Voor de rest niets. Totale vittorie: -.

Toch is de bedeesde renner uit Lombardije een heel behoorlijke renner, die aardig kan klimmen en op z'n best is in een rittenkoers. Vorig jaar eindigde Gotti als zesde in de Ronde van Zwitserland. In zijn laatste seizoen als amateur had hij zelfs bijna een keer gewonnen. In de Ronde van Italië voor liefhebbers, de 'Baby Giro', werd hij tweede.

Met die prestatie trok hij de aandacht van Gianluigi Stanga van het grote Gatorade. Toen die profploeg ter ziele ging, kon hij terecht bij Gewiss van Emmanuelle Bombini, de ploegleider die in hem 'een renner met een enorm potentieel' had ontwaard. Gotti zelf gelooft er niet in, maar volgens Bombini kan hij 'een soort Pantani' worden, 'een renner die een goed klassement rijdt op basis van zijn klimcapaciteiten'.

Maar Ivan Gotti ziet zichzelf als een knecht, bovendien een knecht die wel altijd een knecht zal blijven. Fietsen doet hij in de Tour in dienst van zijn kopman Berzin, de Rus die zich heeft opgeworpen als de voornaamste uitdager van titelverdediger Indurain.

Omdat hij zaterdagavond toevallig een droog wegdek trof, reed Gotti een aardige proloog, beter dan wie ook van Gewiss. Maar in de tweede etappe verspeelde hij maandag negentien seconden, zodat de voortreffelijke ploegentijdrit van Gewiss hem juist niet voorbij gele truidrager Jalabert bracht. 'Toen dacht ik: dichter bij 't geel dan nu zal ik waarschijnlijk m'n hele leven niet meer komen.'

Maar een dag later stuiterde de klassementsleider tegen het asfalt en hoorde Gotti tot zijn schrik dat hij de nieuwe nummer één van het peloton was geworden, met één seconde voorsprong op zijn Deense ploeggenoot Riis. Ploegleider Bombini hoopt dat de waterdrager uit San Pellegrino door diens tijdelijke status eindelijk wat zelfbewuster wordt.

Dat lijkt zowaar het geval, want Gotti zei gisteren dat hij de gele trui misschien wel naar de Waalse Ardennen zou kunnen brengen. Maar wanneer de Tour zaterdag zijn variant op de klassieker Luik-Bastenaken-Luik heeft beleefd, is 't afgelopen, weet Gotti nu al. 'Na de tijdrit wil ik de trui overdragen aan Berzin. Die moet de Tour winnen en daar wil ik hem graag bij helpen.'

Meer over