Ook in groene spierbundel gaat een gewoon mens schuil

De Hulk is terug, na een afwezigheid van vijf jaar. Toen, in 2003, was het Brokeback Mountain–regisseur Ang Lee die het groene monster een nieuw leven gunde, op het bioscoopscherm....

Bor Beekman

In The Incredible Hulk maakt de Hulk heel wat stuk, maar ook hier lijkt de jonge Franse regisseur Louis Letterier te worstelen met de beperkingen van juist deze superheld. De Hulk staat, vergeleken met collega’s als Batman en Spider-Man, verder af van de ‘gewone’ mens die in hem schuilgaat. De schuchtere wetenschapper Bruce Banner (dit keer vertolkt door Edward Norton, die ook meeschreef aan het script) wil nu eenmaal zo min mogelijk te maken hebben met het groene beest – hij transformeert met tegenzin. En hoeveel nuance Norton ook probeert aan te brengen in zijn spel, het biedt geen partij tegen de geanimeerde groene bonk spieren, die verschijnt zodra Banner zich opwindt. Of, zoals de Hulk het zelf in de film verwoordt: ‘Hulk Smash!’.

De eendimensionale Hulk leent zich niet voor de humor uit de Spider-Man-verfilmingen, of de duisternis uit die van Batman.

En alhoewel alle superhelden onoverwinnelijk zijn, is ook hier enig onderscheid. De Hulk is zó onoverwinnelijk, dat de visueel knappe, maar langgerekte gevechten met een concurrerend monster (waarin dan weer acteur Tim Roth huist), al snel saai worden. Bor Beekman

Meer over