Ook dierenbescherming kan biggetjes niet meer redden

Op Forum, 20 mei, stond de oproep van Jan Bonjer aan de dierenbeschermingsorganisaties om uit te leggen waarom ze er, bij alle dierenleed en vreselijke gebeurtenissen in de varkensfokkerijen, tot nu toe het zwijgen toe deden....

De Sophia-Vereeniging tot Bescherming van Dieren heeft op 17 april reeds naar aanleiding van de varkenspest een brief een de minister gestuurd met het verzoek om een nationaal debat over de bio-industrie. Vervolgens heeft zij het initiatief genomen tot een gezamenlijk schrijven van vijf dierenbeschermingsorganisaties, op 14 mei verzonden, wederom aan de minister, met afschrift aan de leden van de vaste kamercommissie en publicatie van een persbericht. Hierin wordt er bij Van Aartsen op aangedrongen een vertegenwoordiging van onze organisaties op te nemen in het overleg over de toekomst van de varkenssector, opdat er tenminste meer aandacht besteed gaat worden aan het lot van de dieren.

De deelnemers aan dit verzoek waren: de Sophia-Vereeniging, de Dierenbescherming, Lekker Dier, Animal Peace en Rechten voor al wat Leeft. De Dierenbescherming en Lekker Dier werden door Bonjer in zijn artikel met name genoemd.

Natuurlijk zouden wij allemaal wel nu, op dit moment, een halt willen toeroepen aan de afschuwelijke slachting van volkomen gezonde, pasgeboren dieren. Wij denken echter dat dit zinloos is. De uit de hand gelopen situatie is nu niet door dierenbeschermers te redden.

Wel voelen wij het als een dure plicht, bij een reorganisatie van de industrie, op te komen voor de belangen van het varken, ook al een dier dat verworden is tot een productiemachine. Daar zien wij een duidelijke taak, vooral ook nu dreigt dat het aantal dieren zeker niet zal verminderen.

AMSTERDAM

Netty van Lookeren Campagne

vice-voorzitter Sophia-Vereeniging

Gokken

Het doodspuiten van 500 duizend biggen houdt de gemoederen pas echt bezig. Misschien begrijpelijk, niet helemaal terecht. Ook het volwassen varken verdient beter dan een miserabel einde om vervolgens afval te worden. Het is productie draaien: regels voor een diervriendelijke behandeling in het slachtproces raken regelmatig in de knel.

Dierenleed is het gevolg. Iets waar het Openbaar Ministerie nu publiekelijk de ogen voor wenst te sluiten: door de Dierenbescherming monddood te maken, door de mislukte poging om de pers te weren. In de ogenschijnlijk goed geoliede machine van het ministerie van Landbouw is zand terechtgekomen: dat willen ze niet aan de kaak gesteld zien.

Niet bekend

Het markervaccin kan niet worden ingezet, technisch gezien wel, maar het vlees wordt daarmee volgens Europese richtlijnen onverkoopbaar. Het is vechten tegen de bierkaai. De nu getroffen maatregel voor de biggen sluit de noodzaak van het alsnog instellen van een fokverbod geenszins uit.

Vijfhonderdduizend varkens geboren laten worden om ze vervolgens af te maken, de gigantische kosten die hiermee gepaard gaan, en niet weten wat de gevolgen voor het moederdier en de sector zullen zijn: het is gokken met levende dieren als inzet.

CASTERENElly von Jessen

Respect

'Het respect voor de betrokken dieren brengt dit met zich mee.' Dit argument gebruikt de landsadvocaat om te verklaren waarom de pers niet aanwezig zou mogen zijn bij het doden van de biggen. Gelukkig oordeelde de rechtbank anders.

Ik denk dat je de zaak moet omdraaien: juist uit respect voor de dieren moet de pers erbovenop zitten. Misschien worden we dan wakker geschud en beseffen we wat er gaande is. Namelijk dat er nu een half miljoen biggen worden gedood. En dat het volgende half miljoen er al weer aan zit te komen, omdat die varkens dankzij de menselijke hulp als baarmachine blijven werken.

Ik begrijp dat binnenkort de Dierenbescherming naar de rechtbank stapt voor een fokverbod. Dit had al veel eerder gemogen. Gehoopt mag worden dat dit verzoek wordt gehonoreerd. Het verhaal dat de varkens dan misschien nooit meer drachtig kunnen worden, neem ik langzamerhand met net zo'n korreltje zout als het verhaal dat het de boeren echt aan het hart gaat dat de biggen worden doodgespoten.

Het is echter te simpel enkel te wijzen naar de boeren. Velen, onder wie ik, eten met smaak een stukje vlees. Dit moet wat mij betreft ook mogelijk blijven, desnoods in kleinere hoeveelheden, of zo nodig zal er wat meer voor betaald moeten worden. Een gang door mij naar een scharrelslagerij lost niet veel op. Met zijn allen moeten we op deze kwalijke manier geproduceerd vlees niet meer willen.

DEVENTERAnton Wind

Lachertje

Even recapituleren: de varkenspest breekt uit. Minister Van Aartsen komt veel te laat met maatregelen. Hij besluit bovendien om een fokverbod eindeloos lang voor zich uit te schuiven. Hij gaat liever gewoon door alsof er niets aan de hand is: de boeren bij wie de stallen zijn leeggehaald, krijgen een subsidie om opnieuw te beginnen.

Niks fokverbod, niks bezinning op waar we nou eigenlijk mee bezig zijn, maar business as usual. Gevolg: een miljoen biggen in de 'pijplijn', maar die maken we wel weer af als ze geboren zijn. Bij deze massaslachting mogen geen journalisten aanwezig zijn. Het Nederlandse volk mag niet zien wat de gevolgen zijn van het falende beleid van de minister en van de verziekte bedrijfstak die hij subsidieert.

Het is onbegrijpelijk dat een minister zo dom kan zijn. Maar het is nog veel onbegrijpelijker dat de consument dat allemaal best vindt en zich maar al te graag zout in de ogen laat strooien; mensen die 's morgens bij de slager staan om weer een investering te doen in de bio-industrie, en 's avonds bij het nieuws tegen elkaar zeggen: 'Wat erg toch allemaal.'

Alsof ze er niks mee te maken hebben. Alsof er niet elke dag in Nederland, ook zonder varkenspest, 80 duizend varkens worden gedood. Alsof dat niks geeft, zolang die varkens maar op het bord van de consument belanden. Het argument dat deze vleeseterij volkomen 'natuurlijk' is, wordt zo onderhand wel een lachertje.

LEIDEN Roos Vonk

Meer over