Onvindbaar

Een onvindbare straat. Dat is de straat waar ik woon...

Een straat met slechts twaalf huizen in twee kleine rijtjes. De straatnaam past op geen enkele plattegrond in de ruimte die voor de tekening van de straat beschikbaar is, zodat men hem maar niet op de plattegrond afdrukt.

Het bordje met de straatnaam is bovendien niet aan het begin van de straat geplaatst, maar een beetje naar binnen. Je ziet het pas als je goed kijkt, maar meestal rijdt iedereen er gewoon voorbij.

Het gevolg is dat niemand de straat kan vinden. UPC, onderhoudsmonteurs, leveranciers en noem maar op. Bijna niemand komt zonder hulp van buitenaf aan op de plaats van bestemming, bestellingen worden met veel vertraging bezorgd.

De mobiele telefoon biedt uitkomst, tenminste, als je er een hebt. Vragen naar de straat is meestal vergeefs. Je moet maar net een van de bewoners van de straat treffen en omdat er zo weinig bewoners zijn is die kans klein. Gelukkig dat de PTT de straat wel goed kent. De postbode woont er zelf.

Een extra probleem is de naam van de straat. De namen van klassieke componisten waren kennelijk allemaal gebruikt, zodat de naamgevers hun heil gezocht hebben bij de moderne klassieken. Deze componist kent bijna niemand. Wie hem wel kent, heeft meestal geen herinnering aan een muziekstuk van de componist, omdat zijn werk zeer zelden wordt uitgevoerd vanwege de complexiteit.

Een componist die bijna niemand kent. En dan ook nog eens een componist die niet alleen een achternaam heeft, maar ook een voornaam die voluit wordt geschreven. Dus niet Beethovenlaan, Schubertplein, Chopinstraat, Händelkade of Bachstraat. Maar een moderne Duitse componist van onbekende werken.

Bijna iedereen die adresgegevens wil doorgeven, gaat de mist in. De meest wilde verbasteringen worden gemaakt, waardoor bezoekers uitkomen in een totaal andere straat.

Zo ook de pizzaleverancier. Hij heeft zijn pizzarestaurant vlakbij, maar kent de straat niet. De pizza's werden ook deze keer weer door een gestreste jongeman op een opgevoerde bromfiets bezorgd. Koud. Hij had het adres niet kunnen vinden. Koude pizza's opgewarmd in de magnetron veroorzaken een nieuwe frustratie.

Voordelen zijn er ook. Door elke keer een nieuwe voornaam aan de componist toe te kennen als je via internet weer een adresformulier invult, kan vrij goed worden nagegaan wie welke adresbestanden aan wie verkoopt en hoe de ongevraagde reclamestromen door Nederland lopen. Ook handig als je voor de zoveelste keer door een medewerker van een callcenter tijdens de avondmaaltijd wordt lastiggevallen.

Toch wil ik niet weg uit de onbekende straat en dat lijkt voor alle straatbewoners te gelden. In de zes jaar waarin de straat zijn anonieme status heeft gehandhaafd, is nog niemand verhuisd.

Meer over