Ontzet de Vroeg op Stap-moeders uit de ouderlijke macht

Door Maarten en Frank Meester..

Maarten en Frank Meester

Maarten: Die moeders van Vroeg op Stap moeten uit de ouderlijke macht ontzet. ‘Vanaf negen uur ’s avonds zoeken ze elkaar op, in afwachting van het uitgaan’, zei een van hen over haar kinderen. ‘Er komt bier op tafel. Van de supermarkt, want dat is veel goedkoper dan in de discotheek. Dan zitten ze hier vier uur lang in te drinken, en ik kan je zeggen: ze kunnen er aardig mee overweg.’

Moet je nagaan: die moeder kijkt lijdzaam toe, terwijl haar kroost zich voor haar ogen in een coma zuipt! Waarom neemt ze haar verantwoordelijkheid niet en verbiedt ze hen zo veel te drinken? En moet ze zich niet afvragen waardoor haar kinderen alcoholist zijn geworden? Luistert ze wel genoeg naar hen?

Frank: Deze moeders zijn moderne ouders. Die gedragen zich verantwoordelijker dan ooit en hebben nog nooit zo goed naar hun kinderen geluisterd. ‘Ouders ‘kiezen’ in deze tijd voor hun kinderen, en daarmee verandert de vanzelfsprekendheid van zorg en opvoeding in een meer bewust ervaren verantwoordelijkheid’, schrijft sociologe Christien Brinkgreve.

Tegelijk gaan ze gebukt onder wat filosoof Joep Dohmen ‘de terreur van het moderne geluk’ noemt en de dwang van de authenticiteit. We moeten op onze eigen manier gelukkig zijn, wat de openingszin van Tolstoj’s Anna Karenina hopeloos verouderd maakt: ‘Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, elk ongelukkig gezin is ongelukkig op z’n eigen manier.’ In onze belevenismaatschappij moeten wij als ouders onze eigen geweldige momenten met onze eigen kinderen meemaken. Laatst was ik in een restaurant met een bevriend gezin. Van de andere moeder hoefden de kinderen hun bord niet leeg te eten: ‘Ik wil nu gezellig samenzijn en heb geen zin om ruzie te maken.’

Maarten: Die moeder maakt haar kinderen zo weinig mee, dat ze dat intieme moment niet wilde verpesten. Ze geeft haar kinderen dus te weinig aandacht, net als de meeste ouders. Die hebben geen controle over hun kinderen doordat die de hele dag op de crèche, de school en de naschoolse opvang zitten. Eenmaal thuis verdwijnen ze achter de computer en de tv, zodat papa en mama nog even kunnen werken.

Frank: Ouders controleren te veel. Wanneer lopen kinderen nog echt gevaar? Ik merk dat bij mij thuis. Ze weten niet meer wat doerakken is.

Als ze in een boom willen klimmen, komen ze mij eerst vragen of het wel mag. Dan zeg ik dat ze dat vooral moeten doen, maar niet waar ik bij ben, omdat ik het als ouder moet afkeuren. ‘Heilzame pedagogische verwaarlozing’, in vaktermen.

Maarten: Pedagogisch onverantwoord. Je moet het ze verbieden, anders schuif je je verantwoordelijkheid als ouder af op anderen. Zoals de Vroeg op Stap-moeders dat doen. Gebieden ze hun kinderen op tijd thuis te komen? Nee, de politici moeten maar zorgen dat de disco’s om twee uur dichtgaan.

Frank: Dient de politiek niet om tegenstellingen op te lossen tussen burgers die geen overeenstemming kunnen bereiken?

Maarten: Niet als het om tegenstellingen binnen een gezin gaat. Bestond die kloof tussen burger en politiek, waarover je zoveel hoort klagen, maar echt! Nu kunnen de Vroeg op Stap-moeders eind mei hun plannen verdedigen in de Tweede Kamer en mogen ze deze week bij de fracties langskomen. Vooral de christelijke partijen tonen zich positief.

Dat verbaast me niets. Deze moeders willen terug naar de tijd waarin onderdanen zich nog door hogere machten de wet lieten voorschrijven. Naar de tijd van voor de Verlichting die, zoals Immanuel Kant schreef, de mens wilde bevrijden ‘uit de toestand van onmondigheid die hij aan zichzelf te wijten had’.

Frank: Je ziet bij deze ouders eerder een teveel aan Verlichting. Ze zijn zo mondig dat ze zelfs met huiselijke problemen bij de politiek aankloppen.

Maarten: Waarmee ze er blijk van geven niet te begrijpen wat politiek inhoudt. Het politieke domein begint daar waar er macht of geweld in het spel komt, en waar de vrijheid en de menselijke waardigheid gevaar lopen.

Een verstandige burger lost daarom zo veel mogelijk zijn eigen problemen op. Pas in uiterste nood staat hij iets van zijn vrijheid af aan de overheid. Een burger kan in zijn eentje niet het land verdedigen of boeven vangen en berechten. Maar met enige moeite kan hij wel zijn eigen kinderen opvoeden.

Vandaar dat politici die de kiezer als burger serieus nemen en niet als onderdaan, het Binnenhof voor de Vroeg op Stap-moeders gesloten moeten houden.

Frank: Dus jij wilt dat politici hun burgers nu eens heilzaam politiek verwaarlozen?

Meer over