‘Ontslagsysteem kan beter’

Het recept voor inkomenszekerheid? Een vaste baan en veel zitvlees. Als je ooit ontslagen wordt, kan het zomaar een ton schelen....

Ja, ik ben het eens met de stelling. Een dergelijke bonus verlaagt de flexibiliteit van de arbeidsmarkt. Waarom zou je als ondernemer het risico nemen om iemand in vaste dienst te nemen terwijl je weet dat je er in slechte tijden moeilijk vanaf komt? Of positief geformuleerd: een ondernemer zal sneller mensen in (vaste) dienst nemen als hij weet dat hij geen onnodige risico’s loopt als hij deze arbeidskrachten niet meer nodig heeft. Dit verlaagt de werkloosheid.

Rogier Kok (35), consultant, Flevoland.

Ten eerste vind ik een fatsoenlijke ontslagvergoeding (kantonrechtersformule bijvoorbeeld) gerechtvaardigd, zeker bij oudere werknemers die nauwelijks meer aan de slag komen (zoals ik!). Ten tweede vind ik dat de vergoeding niet moet worden gebaseerd op de laatste werkgever maar op je arbeidsverleden. Hij zal dan echter betaald moeten worden uit een soort fonds waarin per werknemer door de werkgever een storting is gedaan.

Ronald Schouten (52), Culemborg, sw engineer.

Het huidige systeem promoot ruzies en geeft veel negatieve energie aan werkgever, werknemer en alle anderszins betrokkenen. Het huidige systeem kan beter, positiever, niet gericht op zoveel of zo min mogelijk uitbetalen maar gericht op een optimaal positief resultaat; een nieuwe baan voor de werknemer en een goede afhandeling voor de werkgever die geen onrust veroorzaakt op de werkvloer. En, zorg ervoor dat een werknemer (die minimaal bijvoorbeeld 3 jaar heeft gewerkt) het eerste jaar 85 procent van zijn salaris krijgt. Laat de werkgever bij ontslag nog gedurende een periode van bijvoorbeeld een jaar het pensioen van de werknemer betalen (tenzij de werknemer eerder weer een baan heeft gevonden). En daarna nog 5 jaar 70 procent WW (of eventueel 85 procent en jaarlijks iets minder). Een werknemer heeft dan meteen veel meer vrijheid wat ook een positieve invloed heeft op de werksfeer! En hou op met de term WW, maar noem het overbruggingsinkomen of iets dergelijks. En een werkgever die aantoonbaar onterecht iemand heeft ontslagen? Die betaalt één tot drie jaar lang 100 procent door aan het overbruggingsfonds en natuurlijk is bij de betreffende werknemer geen sprake van inkomensachteruitgang. Laten we samen iets goeds verzinnen dat beter en vooral positiever werkt, waarbij we er voor zorgen dat werkgever en werknemer samen een oplossing zoeken die voor beiden het minste pijn doet.

Jelle Jonkers, jurist.

FNV-voorzitter Agnes Jongerius is voorstander van voorkeursbeleid voor allochtonen. De meningen zijn verdeeld. Het interview is te lezen op: volkskrantbanen.nl/jongerius

Wat een achterhaalde stelling. Ik ben absoluut tegen dit voorkeursbeleid. Bovendien geloof ik niet in gelijke geschiktheid. Geschiktheid zit hem niet alleen in opleiding en werkervaring, maar juist ook in je persoonlijkheid en voorkomen. En op dat gebied zijn we (gelukkig) allemaal verschillend.

Daarnaast zet het kwaad bloed op de werkvloer als er sprake is van positieve discriminatie. Positieve discriminatie, in welke vorm dan ook, werkt niet en is allang achterhaald.

Jacqueline (36), manager

Ja, bij gelijke geschiktheid vóór positieve actie.

Yvonne Lentz (55), manager public affairs, Leidschendam.

Wat een merkwaardig idee. Voorkeursbeleid, oftewel ‘Bij gelijke geschiktheid geven we de voorkeur aan’, zoals Jongerius voorstelt, is gelijk aan discriminatie, oftewel ‘ongeoorloofd onderscheid dat gemaakt wordt op grond van bepaalde kenmerken’. Kenmerken omdat het hier mensen betreft van wie de ouders in een ander land geboren zijn. Ongeoorloofd omdat op basis van deze kenmerken iemand wel (of niet) verkiezen nooit mag gebeuren. Niet ten voordele, en niet ten nadele van mensen, van welke achtergrond dan ook.

Wouter

‘Wake up and smell the coffee!’ Een volledig politiek correcte wens, totaal niet uitvoerbaar. Er bestaat overtuiging en er bestaat chemie, geen voorkeursbeleid. Als het klikt tussen mensen (sollicitant en werkgever) dan heb je geluk, als het niet klikt niet. En als iemand (werkgever) gewoon niet zo ver is dat ie ‘allochtonen’ en ‘autochtonen’ of ‘mannen’ en ‘vrouwen’ of ‘volledig arbeidsgeschikten’ of ‘gedeeltelijk arbeidsgeschikten/gehandicapten’ als gelijke kanshebbers ziet, dan worden die dus niet aangenomen, laat staan uitgenodigd. Verandering gebeurt van binnenuit. Je kunt hoogstens werken aan bewustwording, maar beleid en verplichting vind ik ver gezocht. Er zullen altijd manieren zijn om de regels te omzeilen.

KayCee

‘Bij geschikte voorkeur...’ wordt al twintig jaar geroepen. De werkgevers houden zich er niet aan. Oók de overheid als werkgever. Maar het staat wel stoer in de advertenties. Het is een wassen neus en het zet kwaad bloed bij de autochtonen die denken dat allochtonen inderdaad worden voorgetrokken. Globalisering is overal gaande, niet alleen in Nederland. Dus moet Nederland geloven dat er ook allochtonen met de juiste kwalificaties op banen terecht komen die bij hen passen. Het is een kwestie van tijd. Nederland vergrijst en kan er niet omheen.

Sandra

Meer over