Onopgemerkt, innovatief designproject

Help! Gestolen bruine tas uit auto met schoolrapporten van mijn kind!! Dit staat in wanhopige hanenpoten op een gekreukt A4-tje gepend....

Leon Varitimos

Al meer dan een jaar ligt het Engelstalige culturele weekblad voor het oprapen in cafés, musea en theaters. Ondanks de lokale cultstatus, leidde het blad een sluimerend bestaan. Tot het Londense Design Museum het onlangs uitriep tot een van de meest inspirerende en innovatieve designprojecten in Europa.

Een magazine vol gevonden voorwerpen, zo zou je Amsterdam Weekly kunnen omschrijven. Iedere foto, ieder artikel werpt een blik op het alledaagse Amsterdam, dat voor de vaste inwoner allang onzichtbaar is geworden. Gekke Koninginnedaggewoonten bijvoorbeeld, of 'the city's most unusual food and wine', het thema van deze week. In essayistische en persoonlijke reportages wordt het culinaire spectrum van de metropool verkend.

Het bereiden van een Jamie Oliver-waardige maaltijd voor vijf euro blijkt mogelijk, na een bezoek aan de Aldi. En er wordt een bloemist bezocht die in de vrije uurtjes aardbeien, gewikkeld in tulpenblaadjes en garnaal met calendula voorzet aan avontuurlijke eters. Ook de imaginaire gastronomie komt aan de orde, in een interview met kunstenaar Marc Terstoet. Hij tekent minutieus uitgewerkte 'impossible recipes' voor fantasiegerechten als Mont Blanc au melon en Frittella Gelido.

Deze leuk opgeschreven, soms quasi-literaire artikelen worden aangevuld door foto's en illustraties die voor een gratis stadsblad van opmerkelijk hoog niveau zijn. Schitterende fotostillevens sieren deze week de cover en krijgen binnenin rijkelijk de ruimte. Pas bij een tweede keer kijken blijkt dat de stillevens zijn opgebouwd uit uitgeknipte foto's van bloemen, schaaldieren en exotische v r u ch t e n .

Fotografen als Hans Eijkelboom, die vijftien niets vermoedende vaders achter Bugaboos op de foto zette, geven Am s t e r d a m We e k l y het ongepolijste realisme waarmee het zich onderscheidt van zijn gelikte concurrenten Zo -ne02 0 en NL2 0. De vormgeving is in handen van Danny Calvi, tevens werkzaam bij R e-Magazine en Butt, beide van designtalent Jop van Bennekom.

Het blad laat zich voor zijn artikelen nauwelijks leiden door de actualiteit, maar bevat wel een uitgebreide culturele agenda. Die agendastukjes zijn voor de verandering geen bijeenraapsel van persberichten, maar zelfgeschreven kritische minirecensies.

Wat voor de Nederlandse krantenlezer even wennen zal zijn, is dat zowel de stadsreportages als de recensies consequent in de eerste persoon zijn geschreven. In Nederland een journalistiek taboe, maar in feite gewoon een kwestie van smaak.

Meer over