Ondanks alles is de Sire-campagne nu al geslaagd

Sire heeft de samenleving tot introspectie gedwongen.

Sander van Walsum
null Beeld Sire
Beeld Sire

Sire, de Stichting Ideële Reclame, wilde een discussie over de manier waarop jongens worden opgevoed. En een discussie kreeg ze. Vooralsnog spitst die zich echter toe op de campagne zelf. En dan vooral op de vraag of Sire fysiek expressief gedrag niet te veel aan sekse heeft gekoppeld. Of daardoor het verschil tussen jongens en meisjes niet nodeloos wordt uitvergroot. En of het wel klopt dat jongens, anders dan meisjes, leren door te experimenteren.

Het zou jammer zijn als het debat zou verzanden in een heilloos welles-nietes over de vraag of Sire wel het juiste thema met de juiste onderbouwing heeft geagendeerd. Hoogleraar Judi Mesman, die zich kritisch over de campagne heeft uitgelaten, mag misschien gelijk hebben met haar vaststelling dat de verschillen tussen meisjes onderling en jongens onderling veel groter zijn dan die tussen jongens en meisjes, dan nog herbergt de campagne talrijke relevante thema's.

Zoals: wat is de invloed van grote klassen op de tolerantie tegenover drukke kinderen (jongens en meisjes)? Gaan jongens zich 'jongensachtig' gedragen omdat dit nu eenmaal in de aard van het beestje zit, of gedragen zij zich overeenkomstig de verwachtingen die opvoeders van hen hebben? Hebben drukke kinderen baat bij een zekere disciplinering of juist niet? Wat is de invloed van de 'verjuffing' of feminisering van het onderwijs op jongens en meisjes? Wat zou Nederland, in positieve en negatieve zin, kunnen leren van landen waar die feminisering zich al veel eerder heeft voltrokken? En wordt 'feminisering' niet te veel gebruikt als containerbegrip voor uiteenlopende (en onderling niet samenhangende) ontwikkelingen: van de opkomst van vrouwensporten tot risicomijding en de fixatie op veiligheid.

Sommige reacties op het Sire-filmpje en het bijbehorend commentaar van deskundigen geven blijk van een zekere verkramptheid. Alsof het oude nature-nurturedebat heeft geresulteerd in de onomstotelijke conclusie dat het gedrag van kinderen niet aan hun sekse kan worden toegeschreven en alsof de bevindingen van neurowetenschappers over geslachtsgebonden gedrag ook maar meningen zijn. Je kunt twisten over de vraag of de betekenis van kleine verschillen in de hersenen van jongens en meisjes niet te veel wordt uitvergroot, en je kunt je afvragen of Sire niet in een karikatuur van de jongen blijft hangen. Maar Sire heeft de samenleving tot introspectie gedwongen. En dat is hoe dan ook een verdienste.

Lees ook

Tongen losmaken
Het maakt niet uit hoe ze over je praten, als ze maar over je praten, dachten ze bij Sire. Zo kwam de campagne tot stand. (+)

Stoeien met meester Ruben

Deze opvang in Haarlem laat jongens gewoon jongens zijn. 'Een beetje op elkaars stok inhakken moet zeker kunnen.' (+)

Klopt dit wel?
We lijken de laatste jaren minder te waarderen dat jongens ontdekken en risico's nemen, beweert Sire. Slecht voor hun ontwikkeling, is de boodschap. Maar klopt dit wel?

Column Asha ten Broeke
Sire ruilt met spotje het ene keurslijf in voor het andere. Álle kinderen (m/v/anders) hebben vrijheid nodig. (+)

Meer over