Ondankbaar

In een tijdsbestek van minder dan een jaar werd paars bijna synoniem aan fout in de oorlog. Het voordien veel geroemde poldermodel werd eveneens een 'p'-woord....

Paars staat gelijk aan 'pappen en nathouden'. Balkenende daarentegen beloofde en belooft dappere daadkracht. Een nieuwe lente, een nieuw geluid. Dat mag op een aantal gebieden zo zijn, op arbeidsrechtelijk terrein lijkt het voorlopig bij fluisteren te blijven.

Dat blijkt uit een onlangs in het Nederlands Juristenblad gepubliceerd overzicht. Daarin zijn de aan het strategisch akkoord ontleende arbeidsrechtelijke beleidsvoornemens van Balkenende I (en II) opgenomen, naast de op dat terrein gerealiseerde wetgevingsprojecten van paars.

Je zou kunnen zeggen dat de in het afgelopen jaar o zo ontevreden kiezers nogal kort van memorie zijn, want hun positie als werknemer is onder paars in ieder geval belangrijk versterkt. De Wet Flexibiliteit en Zekerheid betekende bijvoorbeeld een verbetering van de positie van werknemers met voordien mistige werkverbanden.

Ook de rechtspositie van de uitzendkracht werd flink versterkt. Daartegenover werd ook aan de verlangens van werkgevers tegemoetgekomen door een verruiming van de mogelijkheid tijdelijke arbeidsovereenkomsten af te sluiten. Zowel werkgevers als werknemers niet ontevreden. M'n liefje wat wil je nog meer?

Misschien van nog groter belang voor het welbevinden van werknemers is de wetgeving in het kader van de combinatie van arbeid en zorg. Daaronder vallen het ouderschapsverlof en het kortdurend zorgverlof. Dat laatste maakte een einde aan de praktijk van eigen ziekmelding voor de verzorging van zieke kinderen of andere zieke gezinsleden. De Wet Aanpassing Arbeidsduur

creëerde een afdwingbaar recht op deeltijdwerk.

Nog maar een paar jaar geleden wees de rechter een verzoek tot vermindering van de werktijd simpelweg af : 'dat het feit dat werknemers meer zorg aan hun kinderen willen besteden niet voor rekening en risico van de werkgever komt'. Tel daarbij de versterking van de medezeggenschapspositie van werknemers, de wijzigingen in de Arbeidstijdenwet en in de Arbeidsomstandighedenwetgeving, en de score mag fors genoemd worden.

De daadkracht van het strategisch akkoord van Balkenende is op arbeidsrechtelijk terrein niet meer dan een krachteloos 'hamertje tik'. Aangekondigd zijn WAO-plannen, een verbetering van het verlofsparen en een vereenvoudiging van regelgeving op het terrein van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.

That's it.

Balkenende werd wéér de grootste. Ook de ondankbare kiezer heeft altijd gelijk.

Meer over