Onbehagen over losgeld

Duitsers gaan bij zichzelf te rade over de kennelijke omkoopbaarheid van hun regering inzake gijzelaars. De regering wil rust, maar een discussie kan niet uitblijven....

De meeste Duitsers leken het er roerend over eens dat de ontvoering vanSusanne Osthoff - eind 2005 - een gelukkige ontknoping had. De 43-jarigearcheologe werd na een gevangenschap van drie weken vrijgelaten. En deGrote Coalitie had haar eerste krachtproef zeer beheerst doorstaan - zoheette het.

Deze conclusie lijkt wat voorbarig te zijn geweest. Alles duidt erop datOsthoff is vrijgekocht. Voor vijf miljoen dollar, naar verluidt. Na deontvoering van twee Duitse ingenieurs - die een Iraaks bedrijf assisteerdenbij de installatie van een aantal machines - groeit het onbehagen over dekennelijke omkoopbaarheid van de regering.

Sinds de vrijlating van Osthoff vormen de honderd Duitsers die zich inIrak zouden ophouden een gewilde prooi voor ontvoerders, verondersteltBild. 'Iedereen in Irak weet nu dat de bondsregering grif betaalt', steltde Frankfurter Neue Presse. 'De Duitsers in Irak lopen met een prijskaartjerond', suggereert het Münchense boulevardblad TZ.

Minister van Buitenlandse Zaken Frank-Walter Steinmeier heeft nogalgeprikkeld op deze voorstelling van zaken gereageerd - en daarmee meteenhet aloude debat over de schuld van de boodschapper heropend.

'Niet de betaling van losgeld aan de ontvoerders van Susanne Osthoffheeft de nieuwe gijzelingscrisis veroorzaakt, maar de berichtgevinghierover.' Hij maande de media in gevallen als deze tot kalmte enterughoudendheid. Aan dit, enigszins dwingend geformuleerde, verzoek lijktvooralsnog gehoor te worden gegeven.

Mede naar aanleiding van Steven Spielbergs film Munich, zijn deDuitsers - met de hun kenmerkende ernst - bij zichzelf te rade gegaan overhun omgang met vroegere terreurdaden. Voor hun wankelmoedigheid tegenoverde moordenaars van de Israëlische deelnemers aan de Olympische Spelen van1972 schamen zij zich diep. Maar bij de bevrijding van de passagiers vaneen Lufthansa-toestel in Mogadishu (in 1977) ging, zo stelde Der Spiegeldeze week nog eens vast, alles goed wat fout ging in München. De successenin de strijd tegen de Rote Armee Fraktion worden eveneens met deonverzettelijkheid van de voormalige bondskanselier Helmut Schmidt(1974-1982) in verband gebracht.

Deze vaststelling impliceert kritiek op de aanpak van de jongstegijzelingscrises. De regering zou haar critici echter met recht kunnenvoorwerpen dat zij geheel in de geest van de publieke opinie heeftgehandeld.

Van haar werden slechts 'vreedzame oplossingen' geaccepteerd. Ze werdaangemoedigd om haar beleid in dezen af te stemmen op dat van Frankrijk enItalië - landen waarvan bekend is dat ze gegijzelden vrijkopen.

Het nieuws over de betaling van losgeld aan de ontvoerders van SusanneOsthoff werd voor kennisgeving aangenomen.

Maar het voortschrijdend inzicht zal hoe dan ook gepaard gaan metkritiek op de regering. De wittebroodsweken van Angela Merkel lijken teneinde.

Meer over