Omrijstaven en misbaksels

Magazinelezers proevenen keuren. Deze week een letter van banket..

Met het oog op Sinterklaas vroegen we u een letter van banket te proeven, maar dat bleek verkeerd geformuleerd. Of in ieder geval: onzorgvuldig. ‘In de bakkerswereld wordt onderscheid gemaakt tussen ‘banketstaaf’ en ‘(roomboter-)amandelstaaf’, schrijft Martin Holtkamp uit Hoofddorp. In de eerste zit banketspijs ‘van gemalen abrikozen- of perzikpitten’. De tweede wordt gemaakt met ‘zuiver amandelspijs (amandelen, suiker en ei).’ Holtkamp kent de bakkerswereld van binnenuit. Voor zijn pensioen was hij bakkerijmanager bij de Bijenkorf en hij is een neef van de beroemde patissier Holtkamp in Amsterdam. ‘U begrijpt’, schrijft hij, ‘dat ik nooit een industriële banketstaaf wil proeven, gewoon omdat ze niet lekker zijn.’ Ambachtelijke boterstaven zijn duurder, maar dat is terecht.

Ook Yvonne Anthonijsz noemt het ‘jammer’ dat we banketstaaf willen proeven: ‘Massaproducten uit de supermarkt gevuld met peulvruchtenspijs’ (naast pitten zitten in banketspijs ook gemalen witte of sojabonen). ‘Tip: proef een echte roomboteramandelstaaf. Deze koopt u bij de bakker.’

Ze heeft gelijk, en het is jammer dat de kleine middenstander in Proef vaak onbesproken blijft. Daar worden immers de lekkerste spullen verkocht, en de supermarkten hébben al zo veel macht. Maar het ligt nu eenmaal in de aard van deze rubriek: over producten van Albert Heijn of de HEMA kunnen we met z’n allen praten. Toch gaan we deze keer ook lokale banketbakkers noemen.

Klaas Douma tipt bakker Sjaak Doeleman uit Werkhoven en dat is niet voor niets: bakker Doeleman won de eerste prijs in de jaarlijkse, landelijke roomboteramandelstaafkeuring van het Echte Bakkersgilde, een bakkersorganisatie. ‘Inderdaad de hoofdprijs waard’, mailt Douma. ‘Als je deze hebt geproefd, ben je verwend. Je zult niet gauw beter vinden.’ Een omrijstaaf dus, net als die van bakkerij Versluis uit Woerden. Een ‘wereldstaaf’ volgens Laura Prins, ‘lekker bros, een mooie losse structuur, prettig zoet en met een prachtige glans’. De andere die ze proefde – HEMA, Euroshopper en de marktkraam ’t Stoepje – haalden het niet bij die van Versluis: ‘onooglijk’, ‘hard en taai’ en met een ‘vieze, chemische nasmaak’. Maar ja, wat wil je voor een ‘lousy 49 cent’ (Euroshopper)?

Bij Marijke Roggeveen thuis testen ze al jaren, banketletters: ‘Iedereen uit ons gezin koopt een letter. Er werd gelet op onderdelen als korst (flexibel of krokant), hoeveelheid amandelspijs en nog wat zaken. De letter die de meeste punten scoorde, wint.’ Dat was de laatste drie jaar steeds die van bakkerij Van der Ploeg uit Callantsoog.

Dan de tips van oud-bakkerijmanager Holtkamp. Niet verrassend roemt hij de staaf van de Bijenkorf, net als die van zijn neef uit Amsterdam. Maar hij is niet eenkennig; ook de amandelletters van banketbakkerij Den Otter in Den Bosch en van Huize van Wely in Noordwijk noemt hij erg goed, net als die van V & D (Le Marché). Die laatste wordt door meer lezers geroemd. Eugène Hardy uit Maastricht bijvoorbeeld, die er elk jaar tien naar vrienden in Amerika stuurt.

Naar V & D dus, maar liever naar de beste banketbakker in de buurt.

Meer over